Doen wat goed voelt en je hart volgen: klinkt goed toch? Ervaringsdeskundige en influencer Laurentine Van Landeghem laat in deze aflevering zien hoe juist deze én andere moderne ‘waarheden’ ons vastzetten in plaats van vrijheid geven. Ze zet er de wijsheid van de Bijbel tegenover die echte vrijheid belooft. Zij slaat met haar boodschap een brug tussen zelfhulp, cultuurkritiek en spiritualiteit. Elsbeth gaat in gesprek met Laurentine – die België veroverde als jonge ondernemer, spreker, auteur en influencer naar aanleiding van haar boek De leugens die we graag geloven.

Op de valreep van de dood (ik ben op het moment dat ik dit schrijf ongeneeslijk ziek) sta ik nog een keer stil bij een bijbeltekst die mij heeft geraakt en die ook gezien kan worden als mijn kleine theologische testament als het gaat over de mens en over God. Lang geleden heb ik al eens over deze tekst gepreekt en ook in Schrift schreef ik er eerder al over (nr 233 [2007], blz.180).

Met dit nummer van Schrift nemen we afscheid van Gerard van Broekhuizen; of liever: neemt hij afstand van u als lezer. In 1994 verscheen zijn eerste bijdrage (over Simson) en vanaf 2002 verzorgde hij voor alle nummers een ‘Naschrift’ waarin hij op beeldende wijze het thema van het betreffende nummer verbond met de wereld van de kunst. Daarnaast bleef hij ook regelmatig grotere artikelen produceren en vulde hij zelfs in 2005 een heel (Kerst)nummer. U begrijpt, nu hij om gezondheidsredenen de redactie heeft moeten verlaten, dat wij hem node zullen missen.

Een kerstverhaal van nu en voor elke dag.

Vanaf de achterbank van de auto klinkt ineens een vraag: ‘Mama, God is toch de papa van Jezus?’ Voordat ik antwoord kan geven, volgt de tweede vraag: ‘En Maria is toch zijn mama?’ ‘Dat klopt’, zeg ik, waarop mijn bijna vierjarige zoon aarzelend zegt: ‘Maar wat doet Jozef dan in het verhaal?’

In onze gepolariseerde samenleving, waar alle tegenspraak over elkaar heen buitelt, blijft deze zin haken. Het klinkt in de Bijbel zo vertrouwd als het gaat om Jezus, die tegen de Farizeeërs in gaat en daar een teken van tegenspraak is. Hij laat zich niet de mond snoeren door gezagsdragers vanuit de tempel. Dat klinkt stoer, toch? Iemand die opkomt voor recht en gerechtigheid, die opkomt voor kwetsbaren, die opkomt voor Gods Koninkrijk. Daar zijn wel een paar mooie plaatjes bij te verzinnen. Helemaal mooi!

Zelf beleefde ik de weerloosheid van het schaap op een bijzondere manier. Het was september 1987. We waren net gaan wonen in het dorp Holysloot, waar ik beroepen was als predikant van de Samen-op-Weggemeente Ransdorp-Holysloot.

Het is een bekend beeld voor christenen: God als vader. Maar hoe is dat beeld eigenlijk ontstaan, welke plek heeft het in de Bijbel en wat zijn de consequenties van zo’n vaderlijk godsbeeld voor de relaties tussen mensen onderling? Katholiek theoloog Eli Stok zocht het uit en vertelt in dit derde deel over wie onze “minste broeders” zijn volgens Bijbel en traditie.

De wijzen uit het Oosten. ‘Magoi’ staat er in het Grieks. Magiërs dus, vermoedelijk astronomen uit Babylonië. Wellicht zijn het priesters die in de weer zijn met sterren. Merkwaardig eigenlijk dat langs die weg mensen Jezus vinden, want wij hebben meestal niet zo’n hoge pet op van sterrenbeelden, horoscopen en religieuze kwakzalverij. Maar Matteüs schrijft heel onbevangen over lieden die zich laten leiden door sterren en door ingewikkelde magische formules en berekeningen. Bij Matteüs staat er dus wel degelijk iets in de sterren geschreven. De magiërs zijn in zijn Evangelie de eersten, die in de gaten krijgen dat er echt iets gebeurd is in een uithoek van de wereld.