Op de zijgevel van een pand aan de Frederiklaan in Eindhoven prijkt een muurschildering die het DNA van PSV in een beeld samenvat. Rechts Frits Philips, de man die niet alleen een club, maar ook een stad vormgaf. In het midden Heurelho Gomes, de doelman die PSV lang een gevoel van onoverwinnelijkheid gaf. En links Cody Gakpo, luid juichend, alsof hij net een bal in de kruising heeft gejaagd.

Wanneer je moeder wordt, komt er veel op je af. Een kind dat veel zorg en aandacht vraagt, een nieuwe gezinsdynamiek, allerlei vragen en misschien wel onzekerheden die naar boven komen. Hoe bijzonder de ervaring ook is, het moederschap zet tegelijkertijd je leven op zijn kop. In het boek Moedermijmeringen bieden Priscilla Docter-Agteres en Willemine Bunk-Van der Zwaag bemoedigingen, tips en houvast voor mooie en moeilijke momenten in het moederschap. Lees hieronder een fragment uit het boek.

De Britse schrijver, theoloog en hoogleraar C.S. Lewis (1898-1963) is het meest bekend om De Kronieken van Narnia en zijn christelijke apologetische werken zoals Brieven uit de hel, De grote scheiding en Onversneden christendom. Hij bekeerde zich tot het christendom en gebruikte zijn intellect en verbeelding om geloof toegankelijk te maken.

We beginnen dus nu aan een boekje over denken over God, over de Naam. Goed, maar is dat nog wel nodig? Kan dat zelfs nog wel? Niet dat het taboe zou zijn, nee, merkwaardig genoeg loopt de boekenmarkt over van titels over God en godsdienst. Iedereen schrijft over God tegenwoordig. Sinds kort bestaat het prestigieuze Journal for Continental Philosophy of Religion (Brill). Dat betekent dat er in elk geval interesse wordt getoond in dat filosofische terrein. Theologen, natuurlijk, maar ook filosofen, wetenschappers, politici, kunstenaars en nog anderen kunnen er niet over zwijgen.

Alles in de natuur werkt volgens een ritme. Alles heeft een natuurlijke kringloop; zo leven ook wij, mensen, volgens een ritme. Er zijn ritmes die goed zichtbaar zijn, zoals de seizoenen: gedurende het jaar zien we de bomen en bloemen voor onze ogen veranderen. Maar er zijn ook subtielere ritmes en kringlopen, zoals die van de sterren die elke nacht langs de hemel bewegen, en de zonsopkomst en -ondergang die door het jaar heen langs de horizon in plek opschuift.

Tim Thijs Ketting gaf zijn leven een 4,5, terwijl het op papier een 9 was. Gezondheid, liefde, werk – alle hoekstenen stonden als een huis. Maar hij was ongelukkig en belandde bij een therapeut. ‘Het handelsmerk van de westerse millennial’, zoals hij zelf schrijft in zijn boek De reis naar minder ik. Alles hebben, en toch vastlopen. Hoe komt dat toch? Tim Thijs startte zijn eigen zoektocht naar zingeving en stuitte op: de ander en de wereld. Lees hieronder de proloog uit zijn boek De reis naar minder ik.

Mensen hebben altijd al gezocht naar antwoorden op de grote levensvragen: Wie ben ik? Wat doe ik hier? Wat is de reden van mijn bestaan? In een seculiere samenleving, die God vaak buitensluit, blijven deze vragen onbeantwoord of zijn de antwoorden erg vaag. We worden aangemoedigd onze eigen waarheid te vinden, ons eigen doel te creëren.

Oudtestamenticus Peter Enns, die ik als mijn mentor en vriend beschouw, heeft me aangemoedigd om de Schrift met nieuwe vragen te benaderen, zoals: ‘Wat als de Bijbel gewoon goed is zoals hij is? … Niet de nette alles-is-in-orde versie die wij creëren, maar de rommelige, ongemakkelijke, rare, oeroude Bijbel die we eigenlijk hebben?’ (Peter Enns, Omdat de Bijbel het zegt. Barneveld: Plateau, 2017, p. 20)

De afgelopen twee jaar ben ik sterker betrokken geraakt bij onderzoeksprojecten naar religie en spiritualiteit. Zo vroeg Brian Ostafin, hoofddocent klinische psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, mij mee te denken met een onderzoek naar hersenactiviteit tijdens religieuze ervaringen van verwondering en ontzag. Voor dit onderzoek gaan mensen in de MRI-scanner en wordt de activiteit van hun brein gemeten tijdens filmpjes die de ervaring van ontzag bevorderen en tijdens het lezen van korte teksten uit de Bijbel. Voor een ander onderzoeksproject vroeg Bart Haverkamp, promovendus aan de Vrije Universiteit, mij vanuit de neuropsychologie mee te denken bij het opzetten van zijn onderzoek naar de rol van de hersenen bij hechting en gebed in de christelijke traditie. Hij borduurt daarbij voort op onderzoeksresultaten die laten zien dat iemands hechtingsstijl samenhangt met godsbeeld en godservaring.