Als de zomer langzamerhand in de herfst overgaat, druppelen vooral de basisschoolgebonden gelovigen weer binnen en komen de plannen voor het kerkelijk werk op tafel. De profeet en de evangelist van dienst van deze dag bieden stof om die plannen te onderbouwen en kans van slagen te geven. Ze spreken over onderlinge omgang, zorg om de waarheid, wederzijdse verantwoordelijkheid, openhartigheid en verzoening. Thema’s die bij buitenspel en barbecue op de startzondag onderdeel kunnen uitmaken van een groeiende gemeenschappelijke visie op de roeping en taak van de geloofsgemeenschap in stad en land.

Het woord Tora, meestal vertaald met ‘de Wet’ of ‘Wet van Mozes’, betekent ‘richtingwijzer’. Het is de richting die het stamhoofd aangaf met zijn staf naar nieuwe weidegronden. Welke richting wordt gewezen in de lezingen van deze zondag, die zo weinig samenhang lijken te hebben? En willen wij mee die kant opgaan?

De Matteüslezing over Jezus’ roeping van zijn eerste leerlingen riep bij mij herinneringen op aan een preek, nu al weer zo’n vijftig jaar geleden, waarin het ging over ‘roeping’. Of die gebaseerd was op Matteüs 4,12-22 weet ik niet meer. Maar wel dat de predikant erin benadrukte dat je je altijd bewust moest zijn van je roeping. En die bestond uit leven in ontzag voor de Eeuwige en gehoor geven aan de richtlijnen zoals die in de bijbelverhalen te vinden waren. Deed je dat niet, dan was je verkeerd bezig.

Sake Stoppels is een invloedrijke stem binnen de praktische theologie in Nederland. Als universitair docent kerkopbouw en diaconiek aan de Vrije Universiteit Amsterdam en voormalig lector aan de Christelijke Hogeschool Ede, richt hij zich op de vernieuwing en vitaliteit van geloofsgemeenschappen in een veranderende samenleving.

René van Loon, predikant van de hervormde wijkgemeente De Samaritaan in Rotterdam, staat bekend om zijn toegankelijke publicaties. Zijn werk richt zich op de vitaliteit van de kerk, missionaire betrokkenheid en persoonlijke geloofsverdieping.

Bram van de Beek (1946) is een invloedrijke Nederlandse theoloog, bekend om zijn diepgravende en soms confronterende benadering van geloofsvraagstukken. Na zijn predikantschap in diverse gemeenten, werd hij hoogleraar dogmatiek aan de Universiteit Leiden en later hoogleraar symboliek aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Zijn werk kenmerkt zich door een sterke nadruk op de kruischristologie en een herwaardering van de vroege kerkelijke traditie.

Het huisbezoek is een kernactiviteit binnen het pastoraat. Voor veel ouderlingen en bezoekmedewerkers vormt het een waardevol moment van ontmoeting, gesprek en bemoediging. Tegelijk roept het afleggen van huisbezoeken ook vragen op: hoe begin je het gesprek? Wat doe je als iemand zich gesloten opstelt? Hoe ga je om met geloofsvragen, levenspijn of stilte?

Met name waar gemeenten kleiner worden, met minder financiële middelen en/of bestuurskracht, worden vormen van samenwerking actueel. In deze bijdrage komen de verschillende vormen van samenwerking aan de orde, maar belangrijk is vooral de bezinning op de roeping van de gemeenten.

Kerkenraden staan er niet alleen voor! Op tal van gebieden wordt hulp geboden – in de vorm van toestemming verlenen, bezoeken, toezicht houden en oordelen bij conflicten. De classicale colleges, die hiermee doende zijn, worden in deze bijdrage op een rijtje gezet.