Jezus als doelwit. Wat is jouw doel? Theoloog Ko Schuurmans schrijft over Goede Vrijdag en Pasen aan de hand van het kunstwerk Target (schietschijf) van Jacques Frenken.

Na de kruisdood staan de volgelingen van Jezus voor de moeilijke opdracht om naar anderen toe te verwoorden hoe dit toch niet het einde is, omdat God sterker is dan de dood. Het christelijke getuigenis van de verrijzenis bouwt verder op de joodse ervaring dat God een toekomst schept voor zijn volk, ondanks oorlog, verwoesting, ballingschap en (martel)dood.

Deze preekschets over Lucas 24:13-34 is door Bert Aalbers geschreven voor de tweede zondag van Pasen. De Emmaüsgangers zijn van Jeruzalem (stad van vrede) op weg naar een plaats die symbool staat voor alle hoop laten varen, geen toekomst. Pas als de Schriften opengaan, gaan hun ogen open.

Het bijbelse getuigenis laat het gebeuren van de opstanding niet zien maar toont wel iets van de Opgestane. In steeds wisselende beelden staat de Opgestane voor ons. Ook een hedendaagse musical en een film laten Paul van der Harst opnieuw kijken naar de opstanding.

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. Ze geeft deze keer haar commentaar bij een werk van Paul van Dongen. We zijn in de tijd van de Veertig Dagen en Pasen. Het besproken schilderij’, ‘Verrijzenis’ vertelt ontroerend en teer over het wonder van Pasen.

Er verschijnen regelmatig boeken over de christelijke toekomstleer of eschatologie. Evert Leeflang voegt met ‘God verwachten’ een stevige pil toe aan die stroom. In bijna 400 bladzijden schrijft hij diep doordacht en tegelijkertijd zeer toegankelijk over hoe christenen hopen. Theoloog Jan Hoek gaat in deze recensie in op de grote lijnen van het boek.

De vraag wie de boodschap van de opstanding heeft doorgegeven, is een mysterie. De vrouwen treffen in het lege graf van Jezus een in het wit geklede jongeman. Opmerkelijk, want al eerder noemt Marcus een jongeman, die bij Jezus probeerde te blijven na zijn arrestatie.

Leegte kan ruimte scheppen, zodat je ontvankelijk bent. Voor God, maar ook voor wat er binnenin je leeft en naar buiten moet.

Met Pasen denken we aan het wonder van het lege graf, waaruit Jezus is opgestaan, maar de andere 364 dagen per jaar is een leeg graf niks wonderbaarlijks, het is niets anders dan onze eigen toekomst. Persoonlijk vind ik dat wel geruststellend, want het is de enige zekerheid waaraan we ons kunnen vastklampen.