Afnemend ledental en verminderde inkomsten nopen gemeenten er nogal eens toe dat een kerkgebouw moet worden afgestoten. Dat zijn pijnlijke beslissingen met verdrietige gevolgen. Ze geven onrust in de gemeente, boosheid soms, onbegrip… waar de bezoekmedewerker concreet mee te maken krijgt. Hoe ga je daarmee om? Wat kun je zeggen, doen? Hoe houden we elkaar overeind?

In deze bijdrage schrijft Wim Weren over Rachel, die huilt om haar eigen kinderen. Zij wordt later in het bijbelse verhaal nog tweemaal benoemd in de context van rouw. Wat betekenen haar rouw en haar rol?

Door Brouns-Wewerinke analyseert in deze bijdrage het verhaal over Lazarus, zoals in Johannes 11 beschreven. Wat doen Jezus zijn tranen in de passage? Hoe speelt het verhaal in op het offer dat Jezus bracht?

Verdergaan na een groot verlies? Johan Timmer schrijft hoe dat is voor hem en zijn vrouw.

Hoe is het voor een moeder om een zoon te hebben met een ernstige beperking, en die dan ook nog te verliezen als hij 16 jaar oud is? Thijs Tromp had er een gesprek over met Elisabeth van Windt, moeder van Tobias.

We voelen ons vaak onmachtig in een wereld vol oorlogen en rampen. Dan verlangen we dat de hemel van zich laat horen. Want wat kunnen we zelf? Ook wanneer het eigen leven door ziekte of verlies volledig ontregeld is, bidden velen om een woord van God. Maar wat als God zwijgt?

In het gedicht Paasmorgen van Willem Barnard (1920-2010) verschijnt Christus als een glimp. Voor Barnard geen lichtkrans om het hoofd van de opgestane Christus; Hij was heel gewoon, iemand zoals wij. Schallende trompetten vinden we ook niet in dit gedicht. Wel iets anders: zaad dat de steen breekt, graan dat kiemt.

In het evangelie van Marcus lezen we dat Jezus eerst verscheen aan Maria uit Magdala. Een vrouw die Hem volgde en voor Hem zorgde. Ze was erbij toen Jezus zijn laatste adem uitblies.

We vroegen lezers wat grafbezoek voor hen betekent. Dit riep verschillende reacties op: de een heeft geen tastbaar ouderlijk graf om te bezoeken en vindt dat ook niet erg, de ander plant er regelmatig bloembollen. Een tastbare plek kan nabestaanden helpen om letterlijk stil te staan bij hun dierbaren. Zo is het ook met het aanwezig zijn bij een uitvaart: iets dat vroeger, hoe goed bedoeld ook, kinderen vaak onthouden werd.