Op het eerste gezicht lijkt Gideons gedoe met die vacht op de dorsvloer weinig van doen te hebben met Jezus’ optreden op het Loofhuttenfeest te Jeruzalem. Maar zoals zo vaak is het mogelijk om het ene bijbelverhaal vanuit het andere te belichten. Gods Woord is als water in de woestijn: leven waar geen leven mogelijk is.

Bij Lucas 4,21-30 / Lucas 4:21-30 De mensen in de synagoge – de joodse kerk – van Nazaret vinden het prachtig wat Jezus heeft verteld. Wat heeft hij mooi uitgebeeld […]

Bij Ezechiel 33,7-11 en Matteüs 18,15-20 Spel en gesprek Roep als voorganger drie kinderen naar voren: ‘We gaan blindemannetje spelen.’ Eén kind bind je een blinddoek voor. Een ander gaat […]

Nadenkend over een gezamenlijke noemer van de teksten voor deze tweede zondag van de herfst kom ik uit bij mezelf als lezer. In alle drie de gevallen moest ik mijn eerste spontane reactie opzij schuiven en de teksten opnieuw benaderen. Pas met een andere invalshoek kon ik aspecten vinden die ik met de lezer van deze exegese wilde delen.

Zijn we nog missionair, of is inmiddels de missiemoeheid toegeslagen? Dan is de lezing uit Lucas een ongenode gast. Jezus zendt zeventig mensen vooruit. Hij gebiedt ons te bidden om meer: ‘Bidt dan de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzendt in zijn oogst’ (10:2). Voor ‘uitzenden’ of ‘sturen’ staat letterlijk: uitwerpen. Dat weinig zachtzinnige woord hoor je meestal als het gaat om demonen die eruit gesmeten worden. Maar misschien is het voor missiemoede mensen soms wel net zo nodig uit de onwillige schuchterheid gewórpen te worden, de oogst in.

Miskend in zijn eigen stad, verlamd door de reacties in het dorp waar Hij is opgegroeid, trekt Jezus verder. Hij roept de kerngroep van twaalf vrienden bij zich en zendt hen uit en geeft hun macht over onreine geesten. Uitgerust met een staf en een paar sandalen worden ze eropuit gestuurd om het goede nieuws te brengen.

‘Kies je eigen weg’ wordt meestal bedoeld als het loslaten van knellende banden en verbanden. In de Bijbel betekent het kiezen van je eigen weg juist het aanhalen van de band met God. Niet als een knellend korset, maar een weg waardoor je volledig tot je – van God gegeven – recht kunt komen.

Bij Jesaja 66,7-14 en Lucas 10,1-20 De teksten van deze zondag hebben slechts één overeenkomst: in beide is sprake van een intocht in Jeruzalem. In Jesaja gaat het om terugkerende […]

Bij Hooglied 1,1-8, Psalm 23 en 1 Johannes 1,1-7 Sterk zintuiglijk gericht taalgebruik verbindt de drie lezingen van vandaag. Aan den lijve wordt het leven ervaren. In dat kader ervaart […]