In het verhaal over Sodom balanceert een hele gemeenschap op het scherp van de snede. De Sodomieten hebben met elkaar een levensstijl opgebouwd die andersdenkenden en -handelenden uitsluit, controleert en beknot. Er is al geen totalitaire overheid meer die de bevolking onderdrukt, maar de bevolking zelf bestaat uit daders en slachtoffers; onrecht is tot recht verheven.

Bij Jesaja 5,1-7 en Matteüs 21,33-43 ‘Ik wil zingen van mijn vriend, het lied van mijn vriend en zijn wijngaard’ (Jesaja 5,1). Gaat Jesaja een liefdeslied zingen? Er staat immers […]

Bij Genesis 11,1-9, Handelingen 2,1-24 en Johannes 14,8-17 Volgens Nicolaas Matsier[1] N. Matsier, Het Evangelie volgens Nicolaas Matsier. Amsterdam 2011. zijn twee zaken karakteristiek voor Handelingen: een toekomstige wereldwijde activiteit […]

Nodig: zegelring (of een andere grote ring). Verhaal Jozef had er altijd al van gedroomd. Ooit, als hij groot zou zijn, dan zou hij koning worden. En alle mensen zouden […]

Als we vandaag over de opstanding der doden spreken, speelt Ezechiël 37,1-14 daarin een belangrijke rol, zowel in de joodse als in de christelijke traditie. De tekst staat tussen de profetie over het land dat zal bloeien als de tuin van Eden in afwachting van Israëls terugkeer (hoofdstuk 36) en de belofte dat Israël weer één volk zal worden (hoofdstuk 38).

Als ik zou horen dat mijn kinderen in de ban raken van iemand die spreekt zoals Jezus spreekt in Johannes 5, zou ik er veel aan doen om ze bij die persoon uit de buurt te houden. Zoveel pretentie over zichzelf, zoveel oordeel over de mensen die moeite met Hem hebben. Je moet helemaal voor Hem kiezen, want Hij biedt je toegang tot God en tot eeuwig leven. In het echte leven anno 2021 noemen we zo iemand sektarisch en gevaarlijk.

Bij Ezechiël 37,1-14 en Handelingen 10,34-48 Op Paasmorgen naderen wij het hoogtepunt van het boek Ezechiël. Dat gaat open als een weerbarstig ballingschapsboek, dat in onze tijd geschreven had kunnen […]

Bij Jesaja 35,1-10 en Marcus 7,31-37 Jesaja 35 is, afgezien van het danklied van Hizkia, het laatste hoofdstuk van de Eerste Jesaja. Het volgt op een gedeelte dat wel wordt […]

Als Ruth een deeltje in de Bouquetreeks was geweest, had het idyllische boerenverhaal over het arme meisje dat de gunst verwerft van de rijke landbezitter wel kunnen eindigen in hoofdstuk 3. Waarom moet de complicerende factor van die losser er nog bij gehaald worden? Waarom zo ingewikkeld verteld over de geboorte van die zoon?