Het mysterie van Christus is nauwelijks te bevatten, laat staan goed te vertalen. Het Griekse woord mustèrion wordt soms vertaald met ‘geheim’ of ‘verborgenheid’. Maar vaak laat men het woord mysterie staan, want kenmerkend ervoor is nu juist de ondoorgrondelijkheid ervan. In de Efeziërslezing op het feest van Epifanie gaat het met name over deze ondoorgrondelijkheid van het Christusmysterie.

Met de aankondiging van de tiende plaag in Exodus 11 is de onwil van Farao om het volk te laten vertrekken duidelijk geworden. Hoofdstuk 12 is de keerzijde van dezelfde medaille: de radicale vernieuwing die de uittocht voor de zonen van Jakob-Israël betekent.

Bij Hooglied 8,5-7.13-14 en 1 Johannes 2,1-6 Het Hooglied heeft, zoals alle bijbelteksten, vele lagen. Oorspronkelijk is het een bloemlezing van profane liefdeslyriek, van misschien door vrouwen overgeleverde liederen. In […]

Bij Lucas 11,1-13 / Lucas 11:1-13 Verhaal Op school hebben de kinderen een les over de Voedselbank. Ze gaan er ook een kijkje nemen hoe dat werkt. Als de kinderen […]

De ‘rede over de laatste dingen’ maakt deel uit van de laatste van vijf (!) redevoeringen die Matteüs Jezus in de mond legt (Mat. 24 en 25). Het rooster laat vandaag de prelude lezen op de dag van het finale oordeel (hoofdstuk 25), die vorige week aan de orde was. Terugkerend motief in hoofdstuk 24: de komst van de Mensenzoon, die naar de overtuiging van de leerlingen samenvalt met de voleinding (Gr.: sunteleia) van de wereld/tijd (Gr.: aioonos, in het enkelvoud – 24,3). Kennelijk is die aanstaande, rakelings nabij (24,34).

Bij Jesaja 48,1-11 en Matteüs 24,15-28 De eerste christengemeenschappen leven in woelige tijden. De zogenaamde Pax Romana is een vrede gebaseerd op oorlog en geweld, en Romeinse onderdrukking van elk […]

Het aan de lezing van deze zondag voorafgaande hoofdstuk 12 ging over Jezus als de trouwe knecht des Heren (Matteüs 12:18-21). In vers 22-37 kwam de tegenwerking tegen Hem aan de orde. De schriftgeleerden en farizeeën wilden een teken (38-45) en zijn eigen familie getuigde van onbegrip (46-50). In het laatste vers (50) heeft de hoop het overwicht – er zal zich een nieuwe kring vormen, een nieuwe familie: ‘Al wie doet de wil van mijn Vader die in de hemel is, die is mijn broeder en zuster en moeder.’

Bij Ruth 4 ‘Het vierde en laatste hoofdstuk van Ruth, dat zich afspeelt in de hitte van de dag, lijkt een kille ontnuchtering na de intieme warmte van het derde […]

Bij Johannes 9 Laetare Zondag Laetare is voor de Veertigdagentijd wat zondag Gaudete voor de Adventstijd is. Het is een moment van vreugde midden in de lijdenstijd. De naam Laetare […]