Gemeenteopbouw

Aangemoedigd door een kerk waar ze welkom was, ontdekte Ilse Swart een andere manier om de brieven van Paulus te lezen.

Het laatste themanummer ging over het ambt. Het kerkelijke ambt, en dus het werk van de kerkenraad. Het lijkt goed en nuttig in onze kerkenraden aan de ambten aandacht te besteden. Dat kan aan de hand van de volgende zes aspecten van het ambt, die in het themanummer zijn beschreven.

De meeste veranderingen brengen niet waarop was gehoopt. Veranderen is kennelijk lastig. En hoewel verandering niet maakbaar is, blijft het gehoopte resultaat vaker dan nodig uit. Daar zijn minimaal vier redenen voor. Gemakkelijk wordt onderschat hoe ingewikkeld veranderen is; en overschat hoe bekwaam we zijn in verandering begeleiden. De spelaanpak past vaak niet bij de diepgang van de uitdaging.

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Deze keer wordt Margriet uitgelicht, een ‘bevlogen mens’ die zich met haar werkgroep op de toekomst van haar kerk en gemeente richt.

Het is september als ik deze bijdrage schrijf, al komt dit jutgoed pas in het novembernummer van ons blad. Maar ik schrijf vanuit wat ik nu voel en de beleving of de ervaring is ook in het najaar nog goed om te delen.

Met zijn boek Geroepen tot de dienst- Bijbels-theologische bezinning op de plaats van vrouwen in de kerk heeft de auteur Douwe Steensma een grondige studie gegeven van veel relevante Bijbelgedeelten en van gegevens uit de umwelt van de Bijbel en uit de vroege kerk. Hij heeft daarmee een grote hoeveelheid literatuur over dit onderwerp op een duidelijke wijze samengepakt. Steensma heeft vanwege de ruimte en leesbaarheid ervoor gekozen om de discussie met andere auteurs te beperken. Het is daardoor een boek geworden dat niet alleen voor theologen, maar ook voor geïnteresseerde gemeenteleden goed leesbaar is.

Als het over de ambten gaat en we dat zo eenvoudig en begrijpelijk mogelijk willen doen, dienen we natuurlijk te beginnen bij de kerkorde. De basis, het uitgangspunt voor alle spreken en doen van leidinggevenden in de gemeente. Wat staat er werkelijk in die kerkorde? Waar komt dat vandaan en hoe gaan we ermee om?

In dit nummer zijn drie portretjes opgenomen van mensen die professioneel werkzaam zijn in het pastoraat, namens de kerk, al dan niet in het ambt. Dit is de tweede.

Alsof de jeugd het anders wil dan de ouders… Leidinggeven in gemeenten van nieuwe vormen gaat anders dan in ‘oude’ gemeenten. Of lijkt dat meer zo dan het in werkelijkheid is? Zijn het vooral de benamingen?