Praktische theologie

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Hier maken we kennis met Bert, die van alles in de kerk gedaan heeft en doet, maar vooral ‘dienstbaar is in zijn orgelspel’.

Plaatselijke gemeenten zijn soms te groot om met één kerkenraad leiding te geven aan het kerkelijk leven. Dan zullen er meerdere wijkkerkenraden ontstaan met één algemene kerkenraad. Maar wie doet nu wat? En hoe verhouden ze zich tot elkaar? Wat zijn de positieve punten of voordelen, en wat de schaduwkanten van zo’n structuur?

We weten allemaal dat het bestaat…, maar zijn we wel eens binnengestapt? Ermee in aanraking gekomen? Als gemeente de drang gevoeld ook zoiets op te zetten? Het gaat hier over inloophuizen, over buurt-en straatpastoraat. In vele vormen, vanuit nog steeds durende behoeften, met ongelooflijk veel vrijwilligers. Een kennismaking van binnen uit.

Vorige maand verscheen het themanummer ‘Geestelijke vorming voor het leven van alledag’. Het gaat over pastoraat in alledaagse situaties. Aanleiding voor het nummer was de verschijning van een nieuwe methode: gesprekskaarten die bedoeld zijn als hulpmiddel voor pastorale verdieping. Maar ook zonder deze kaarten kun je met deze thematiek aan de slag. Daarvoor biedt dit artikel enkele aanzetten.

Dit is de vijfde en laatste bijdrage van Bert Bakker in zijn reeks ‘Samenspel’. In deze aflevering gaat het niet meer specifiek over die veranderprocessen, met alle ups en downs en aanbevelingen, maar schrijft hij veel algemener over het e-mailgebruik, waar iedereen in elk bestuur mee te maken heeft. Heel nuttige aanwijzingen..!

Tijdens mijn predikantschap ben ik er achter gekomen dat ik eigenlijk niets van de Katholieke kerk wist. Ik heb in de opleiding nooit les gehad over de Katholieke Kerk. Ja, we lazen de Kerkvaders, de mystici, we lazen de Summa van Thomas – allemaal heel keurig in het Latijn, maar van de Katholieke Kerk na de Reformatie leerden we niets. Ook niet van de Katholieke spiritualiteit of het Katholieke zelfverstaan.

Mij is gevraagd om te reageren op hoofdstuk 5, de christologie daar, en ik heb hoofdstuk 9 er toch maar bij genomen, omdat die overwegend ook christologisch van aard is. Daarbij heb ik vanzelfsprekend ook goed notie genomen van de andere hoofdstukken, om zo zicht te krijgen op de thematieken en de ontvouwing van hoofdgedachten en argumenten.

We worden vaak aangemaand om zo volwassen mogelijk te zijn. Psalm 131 onderbreekt die gedachtegang, en brengt ons op het spoor dat het kinderlijke het hoogtepunt van geloven is, ook voor volwassenen. Zoals een peuter rust vindt in de armen van zijn moeder, zo mogen wij ons veilig weten bij God.

Mariann Budde haalde wereldwijd de media door haar moedige confrontaties met president Trump en zijn beleid. Ze nam een standpunt in en wees openlijk op de tekortkomingen van zijn leiderschap. Budde is bisschop van het Episcopaalse bisdom Washington. Met een diepgaande betrokkenheid bij zowel kerkelijke als maatschappelijke kwesties heeft Budde haar leven gewijd aan het bevorderen van mededogen, gerechtigheid en gelijkheid. Ze is een voorvechter van inclusiviteit en streeft naar en samenleving waarin iedereen, ongeacht achtergrond of overtuiging, zich gewaardeerd voelt.