Prediking

Van oudsher leest de kerk in Adventstijd niet alleen de verhalen van de verwachting van Jezus’ geboorte, maar ook het verhaal dat meer dan dertig jaar later speelt: van Johannes in de gevangenis. Advent is immers de tijd van verwachting en daarover gaat de vraag van de Doper: teleurgestelde verwachtingen.

Jezus groeit van kleine telg tot een zichtbare vaandel voor iedereen. Met hem als baken kunnen wij leren groeien in vrede en gerechtigheid. Zo kunnen we gestalte geven aan het visioen van een geheelde wereld dat Jesaja schetst.

Eeuwigheidszondag kan een beladen moment zijn binnen de gemeente. Juist op deze zondag mogen wij troost putten uit de hoop die er mag zijn in Christus. In deze preekschets schrijft Ferdinand Pierik over het sterven van Aäron in Numeri 20.

Menig preekhoorder voelt de tijdgeest knagen aan het eigen geloof in God. De secularisatie is te voelen in de kring van gezin, familie en vrienden. En af en toe kruipen de geloofsvragen ook onder onze eigen huid. Daar komen de zorgen bij over de gevoelde polarisatie in het maatschappelijk verkeer. Deze preek doet een poging om in onze tijd met zijn vele vragen een bemoedigend woord te spreken zonder de ingewikkeldheden te ontkennen of marginaliseren.

In deze preekschets voor een zondag in de herfst schrijft Jan Swager over vrouw Wijsheid uit Spreuken 8.

Discussies over het Israëlisch-Palestijnse conflict zijn in Nederland vaak emotioneel en verhit, zowel in de kerken als in het publieke debat. Toch staat ook dit jaar de Israëlzondag weer op de kerkelijke kalender. In deze tijd is het dus goed om te onthouden dat deze eerste zondag in oktober nooit bedoeld is geweest als een ‘zondag van/voor de staat Israël’, maar als een zondag waarop de verhouding tussen de kerk en het Joodse volk centraal gesteld wordt. Israëlzondag roept het besef wakker, dat we niet slechts christenen zijn, maar christenen-uit-de-gojiem.

Het scheppingsverhaal in Genesis 2 is anders dan in Genesis 1. Deze preekschets onderzoekt deze verschillen en focust zich daarbij op de opdracht aan de mens.

Grensoverschrijdend gedrag is van alle tijden, en bestaat in Israël. Ruth is nieuw, en voelt zich verantwoordelijk voor het levensonderhoud van haar schoonmoeder en zichzelf. Zij waagt zich op de akker van een boer waar wordt geoogst. Mannen zijn in een wetteloze samenleving als die van Israël haast per definitie een gevaar voor vrouwen. Boaz beschermt haar echter en waarborgt voor haar een veilige werkplek en rechtvaardige verhoudingen.

Migranten gaan een hun onbekende samenleving in. Ze worden als vreemden ervaren, ze hebben te maken met vooroordelen en afkeuring. Dat is onrechtvaardig en belemmert de integratie van de vreemdeling.