Het hoofd buigen
Wanneer Jezus aan het kruis alles heeft volbracht, buigt Hij het hoofd. Niet om daarmee aan te geven dat Hij verslagen is. Maar als een teken van zijn onderwerping aan de wil van de Vader.
Wanneer Jezus aan het kruis alles heeft volbracht, buigt Hij het hoofd. Niet om daarmee aan te geven dat Hij verslagen is. Maar als een teken van zijn onderwerping aan de wil van de Vader.
We weten niet of Veronica wel bestaan heeft. In de evangeliën komt zij niet voor. Toch is in elke rooms-katholieke kerk een herinnering aan haar te vinden. In katholieke kerken hangt een kruisweg, een serie afbeeldingen van de lijdensweg van Jezus. Deze afbeeldingen nodigen uit om steeds stil te staan en te overwegen wat er met Jezus is gebeurd en hoe dat een spiegel vormt van het lijden en sterven in door de tijden heen. In Jezus is God daarmee innig verbonden.
Er zal niet veel gepreekt worden op Goede Vrijdag. Traditioneel worden Johannes 18 en 19 gelezen, vaak onderbroken door het zingen van Psalm 22. De synoptische evangeliën blijven meestal buiten beeld. Maar het loont de moeite daar ook eens naar te kijken om zo het eigene van Johannes scherper te zien.
Op Goede Vrijdag lezen we in de kerk al generaties lang vaste perikopen uit de Tora, de profeten, de epistels en het evangelie. We voegen er geen nieuwe mensenwoorden aan toe. Zo laten we ons door de Schrift in de laatste uren van Jezus treffen en ontroeren in ons eigen hart.
Op Goede Vrijdag lezen we in onze gemeente de schriftlezingen, afgewisseld met meditatieve muziek of gemeentezang.
Het Oecumenisch Leesrooster heeft dit jaar gekozen voor het Johannesevangelie als Alternatief Spoor.
De instelling van het Pascha volgens Exodus 12 vormt de introductie op het grote verhaal van de uittocht. Deze instelling wordt gesitueerd tussen de aankondiging (11,1) en het ten uitvoer brengen van de tiende plaag (12:29). Nog voordat God de bevrijding van zijn volk uit Egypte van start laat gaan, vindt er een ‘religieuze anticipatie’ op dit heilsgebeuren plaats. Men kan er ten minste twee tijdsdimensies in onderkennen: een van onvoltooid verleden tijd én een van toekomende tijd. Zo wordt de viering van het Pascha een ‘heilshistorisch knooppunt’ in de tijd.
In deze preekschets voor Goede Vrijdag speelt de dorst naar drinken die meteen dorst naar gerechtigheid, vrede en heelheid is, een grote rol. Hoe Goede Vrijdag én Pasen twee kanten van één en dezelfde munt zijn, maakt Johan Lotterman in deze preekschets duidelijk.
Indrukwekkend blijft op Goede Vrijdag stil te staan bij Jezus’ lijden en meteen hoe weinig wij verschillen van de omstanders bij het kruis waaraan Jezus leed. Wij verschillen weinig in ons uiteenlopend omgaan met lijden in ons leven, bij anderen of onszelf. Deze preekschets van Raymond Hausoul helpt het inleven dichtbij onszelf te brengen.