Waar gaat het eigenlijk om bij het kerstfeest? Moet het vrolijk feest zijn, met een gezellige maaltijd en mooie geschenken? Voor dit kerstnummer van Ouderlingenblad, met verhalen over de figuren in de kerststal, dacht Marinus van den Berg nog eens na over wat we voorál elkaar kunnen geven – onze éigen verhalen..!
Heb jij iets met engelen? Ik niet zoveel, eerlijk gezegd. Ik denk er nauwelijks aan. Jammer is dat, want ze doen er wel degelijk toe. Je komt ze ook vaak tegen. In elk geval in de Bijbel. Zo’n 350 keer! Dat is heel wat meer dan ik gedacht had. Maar ook daarbuiten zijn ze te vinden. Als je er maar op let.
Overal worden kinderen geboren. Op de meest gebruikelijke plekken – als je een slaapkamer thuis of een ziekenhuisbed zo mag noemen… – maar ook op totale onverwachte of ook ongewenste plaatsen. Soms lees je in de krant van een geboorte op de vluchtstrook, naast een file. Of in een vliegtuig, onderweg. Maar ook in een vluchtelingenkamp of AZC, of op de vlucht voor oorlog, langs de kant van de weg, of in een schuilkelder worden kinderen geboren. De natuur laat zich wat dat betreft niet dwingen door menselijke, politieke of economische omstandigheden. Altijd en overal worden kinderen geboren, gelukkig wel!
De twee grootste christelijke feesten – Kerst en Pasen – worden voornamelijk ’s nachts gevierd: in de heilige Kerstnacht van Jezus’ geboorte en in de heilige Paasnacht van Jezus’ overwinning op de dood.
Dag en nacht zijn twee verschillende manieren om de wereld te ervaren. Het daglicht volstaat voor onze dagelijkse bezigheden. Maar pas als de zon ondergaat en we onze ogen naar de sterrenhemel kunnen opheffen, zien we het: alles wat we overdag waarnemen, de wereld zoals wij die kennen, onze hele planeet, is slechts een onbeduidend stofje in een geheel dat ons oneindig ver overstijgt.
De adventperiode nodigt ons uit tot bezinning, verwachting en vreugde. We leven toe naar kerst. Boeken kunnen helpen om bewuster toe te leven naar de geboorte van Christus, stil te worden in het ritme van het kerkelijk jaar en vanuit geloofsperspectief het licht in de duisternis te zien. Hieronder vind je zes aanbevolen titels, elk met een eigen invalshoek — geschikt voor persoonlijk gebruik of om te gebruiken ter voorbereiding van de kerstdienst. En natuurlijk ook een vrolijk kinderboek.
Het spreekt haast vanzelf dat we bij de naamgeving van de pasgeboren Jezus als eerste lezen uit Numeri 6,22-27, waarin het gaat over de Naam van God. Aan de naam die mensen elkaar geven, gaat immers de onuitsprekelijke Naam vooraf die boven alle namen uitgaat.
Van Filippenzen 2,5-11 wordt vermoed dat het een bestaande belijdenisformule is die Paulus opneemt in zijn brief. Het is een tekst in gebonden, lyrische, misschien liturgische taal. Zoals in de eerste brief aan de Korintiërs opeens dat lied over de liefde klinkt (1 Kor. 13), zo hebben we hier opeens een Christushymne. Daarin wordt Christus Jezus gepresenteerd of geproclameerd als de incarnatiebeweging van God.
Het kind in de kribbe, Jozef en Maria ernaast, de herders met een paar schaapjes en de wijzen in de verte: dat is waar de meesten van ons toch op de eerste plaats aan zullen denken met Kerst. Dat is het beeld dat ons rond deze tijd van het jaar in de kerk en op straat van alle kanten tegemoet komt. De meeste mensen, kerkelijk of niet, weten ook wel waar dat verhaal op uit zal lopen: het kruis en de opstanding.
Het is een van de teksten die ik ooit als kind uit mijn hoofd moest leren om ze op te zeggen tijdens de kerstviering van school of zondagsschool: de boodschap van de engel aan de herders, Lucas 2,11-12. We kennen die woorden zó goed dat we niet meer opmerken hoe absurd ze zijn. Want hoe zou het drievoudige ‘teken’ van vers 12 de drievoudige proclamatie van vers 11 moeten ‘betekenen’?
