Bram van de Beek (1946) is een invloedrijke Nederlandse theoloog, bekend om zijn diepgravende en soms confronterende benadering van geloofsvraagstukken. Na zijn predikantschap in diverse gemeenten, werd hij hoogleraar dogmatiek aan de Universiteit Leiden en later hoogleraar symboliek aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Zijn werk kenmerkt zich door een sterke nadruk op de kruischristologie en een herwaardering van de vroege kerkelijke traditie.

Engelen spreken tot de verbeelding: hemelse wezens die tussen hemel en aarde bewegen, boodschappers van God, bewakers en dienaren. In veel spirituele en esoterische boeken worden engelen beschreven als persoonlijke gidsen of energieën. Maar wie zich verdiept in de theologische traditie ontdekt een rijker en diepgaander beeld. De Bijbel en de christelijke theologie bieden een kader waarin engelen een duidelijke plaats innemen binnen Gods openbaring en handelen in de wereld.

Het moederhart van God is een persoonlijk en theologisch doorleefd boek dat diep raakt. Natasja Bos neemt je mee in haar zoektocht naar de liefde van God, niet als abstract begrip, maar als iets tastbaars, doorvoelbaar. Haar verwondering over wat ze onderweg ontdekt heeft, werkt aanstekelijk. Tegelijkertijd blijft ze scherp en zorgvuldig: haar inzichten zijn stevig geworteld in bijbelse en theologische reflectie.

Wat betekent het dat Gods aanwezigheid verborgen is, en toch door sommigen wordt ontdekt? Welke krachten en tegenkrachten spelen daarin mee? De mystieke bestseller Die Evangelische Peerle zoekt naar antwoorden.

God staat klaar voor zijn volk. Met uitgestoken handen. Hij antwoordt zelfs hun die niet vragen. Dit spel van aantrekken en afstoten is de ondertoon in de perikopen van deze zondag. In de grondtekst van de Jesajalezing gaat Gods reactie zelfs vooraf aan de afwijzende houding van zijn volk.

Het feest van de Drie-eenheid roept vragen op. Hoe kun je drie Personen hebben en toch één God? Wie is nog geïnteresseerd in theologische speculaties of heilshistorische beschouwingen? Misschien moeten we wel een ander spoor inslaan. Zoals de geloofsbelijdenis van Athanasius (wie kent die nog?) eigenlijk pure poëzie is, zo kunnen we ook de teksten van vandaag lezen als poëzie. Wijsheid en woord, geest en licht: het zijn manieren om te spreken over hoe wij ons kunnen verhouden tot de Eeuwige.

Jan van het Kruis (1542–1591) behoort tot de bekendste mystieke stemmen binnen de rooms-katholieke traditie. Maar zijn hervormingsijver bracht hem ook in conflict: in 1578 sloten medebroeders hem op in een kloostercel, waar hij negen maanden eenzaam doorbracht. Het jaar daarop schreef hij zijn indringende gedicht Levende Liefdesvlam. Uitgeverij Carmelitana bracht een vierdelige hertaling uit van zijn werken. Marianne Vonkeman bespreekt Levende Liefdesvlam. Gedichten – Brieven – Kleine werken.

Heiligheid is een notie of een karakteristiek die het geseculariseerde Westen grotendeels teloorgegaan is. Of toch niet? Abrahamse geeft in dit fascinerende essay aan dat wij er wellicht te gemakkelijk aan voorbij geleefd hebben. Terwijl heiligheid wel degelijk aanwezig was en nog steeds is. Hij spreekt niet voor niets over ‘herontdekken’: heiligheid is verborgen aanwezig en kiert op gezette tijden en plaatsen door de barsten van ons gepantserde zelf heen. Taalkleed en stijl van schrijven zijn nadrukkelijk evocerend bedoeld. Je leest niet alleen een intensief en geleerd betoog, maar je wordt ook meegenomen op een fascinerende ontdekkingsreis.

De relevantie van het Bijbelse boek Genesis kan nauwelijks overschat worden. Het is dan ook ‘de’ hoeksteen van onze joods-christelijke traditie. Meer nog, het is ‘de’ hoeksteen van onze Westerse cultuur, kunst, literatuur en kijk op de wereld. Maar het boek staat ook altijd centraal in de vaak hoog oplopende discussie en spanningsveld tussen de letterlijke en narratieve dimensies van de verhalen in het boek.