Als het over de ambten gaat en we dat zo eenvoudig en begrijpelijk mogelijk willen doen, dienen we natuurlijk te beginnen bij de kerkorde. De basis, het uitgangspunt voor alle spreken en doen van leidinggevenden in de gemeente. Wat staat er werkelijk in die kerkorde? Waar komt dat vandaan en hoe gaan we ermee om?
Alsof de jeugd het anders wil dan de ouders… Leidinggeven in gemeenten van nieuwe vormen gaat anders dan in ‘oude’ gemeenten. Of lijkt dat meer zo dan het in werkelijkheid is? Zijn het vooral de benamingen?
In verschillende kerkgenootschappen functioneren verschillende ambten, en ook nog eens op verschillende manieren. Dit inleidende artikel is vooral vanuit het perspectief van de gemeente geschreven. Hoe dragen de verschillende ambten bij aan de groei en bloei van de gemeente? Wat is daarvoor de waarde van de verschillende ambten?
Andrew Root signaleert in onze seculiere tijd een krampachtig streven van de kerk naar relevantie. In zijn beschrijving herkennen wij de gedachten van de Canadese filosoof Charles Taylor: geloven in God is een optie is geworden, individueel bepaald en het leven volstrekt diesseitig gestempeld. Daardoor heerst er in de gemeente een gevoel van ‘niet genoeg’: te geringe invloed, te weinig mensen, te zwak geloof.
De kracht van verwondering is een verzameling van de beste essays van de Britse schrijver Gilbert Keith Chesterton (1874-1936). Met zijn vloeiende stijl wist Chesterton de weg terug te wijzen naar een betoverde wereld – voorbij de bezwaren van de Verlichting. Hiermee legde hij de basis voor Lord of the Rings en de Narnia-reeks van zijn leerlingen Tolkien en Lewis. In Nederland is Chesterton vreemd genoeg nog niet zo bekend. Hieronder een fragment uit het boek De kracht van verwondering:
Elia is aan het begin van 1 Koningen 17 zomaar bij koning Achab komen binnenvallen om hem te verkondigen dat er twee jaar lang regen noch dauw zal vallen. Voor deze profetische uitspraak horen we geen opdrachtgeving van God of verklaring voor dit verschrikkelijke oordeel.
In de afgelopen jaren schreef Andrew Root een aantal boeken, waarin hij uitlegt op welke manier onze tijd een crisis in de kerk en de theologie veroorzaakt.
De herder is een vaak terugkerend beeld in de Bijbel. De vakkenvuller van de oudheid scoort bijzonder laag op maatschappelijk aanzien, en verdient weinig. Maar in de Bijbel is juist hij het toonbeeld van zorg, nabijheid en rechtvaardigheid. In drie van de lezingen van deze zondag komen de slechte en de goede kanten van herders naar voren.
De perikoop begint heel onschuldig met een verslag van hoe Jezus naar Jeruzalem komt en een chronisch zieke geneest. Pas in Johannes 5:9b komt Johannes met de clou: het was die dag sabbat.
