In elk levensverhaal zitten lichte én donkere stukjes. Over het één praten – of vragen – we makkelijker dan over het ander. Tegelijk, wie kent mij dan echt? Helemaal, het hele verhaal? Soms is het niet meer tegen te houden en komen ook de donkere stukjes in het licht…

In dit september-nummer starten enkele nieuwe series voor de nummers met losse artikelen. Deze serie ‘Beeldspraak’ onder andere – Marleen Hengelaar toont ons daarin een kunstwerk, dat aan de actualiteit van het kerkelijke jaar raakt, en geeft er haar toelichting en commentaar bij.

Dit is de tweede nieuwe serie, die in dit nummer van start gaat. We hebben de auteur gevraagd een aantal meer of minder bekende mystici voor ons te introduceren, onder de titel ‘Ambassadeurs van God’.

Diverse tips en adviezen om gezond en wel oud te worden en te zorgen voor een goede invulling van de derde levensfase – die echter niet iedereen is toebedeeld – zijn de laatste jaren in toenemende mate in boekvorm verschenen. De nieuwe publicatie van Wim Rietkerk is een geëigende aanvulling over deze levensfase, die als nooit tevoren voor zoveel ouderen werkelijkheid is geworden. In een viertal hoofdstukken worden zijn gekozen thema’s onder de loep genomen en op erudiete wijze uit de doeken gedaan. De breed georiënteerde beschrijvingen zijn informatief en tevens ingebed in persoonlijke ervaringen van het ouder worden.

Dit jaar had ik mijn vakantie laat in de zomer gepland, geheel tegen mijn gewoonte in. Het is me niet goed bevallen. Meestal slaat de vermoeidheid begin juni toe, en dan zeg ik tegen mijzelf: kom, nog twee weken, dan heb je vakantie. Dat helpt meestal enorm maar dit jaar niet.

Voor Corinne Groenendijk is haar regelmatige ‘gewone ommetje’ veranderd naar ‘een bron van spiritualiteit’. De elementen, de natuur, het groen, de aarde dragen bij aan haar bewustwording van haar ‘schepsel-zijn’. Hoe leef je milieuvriendelijk? Franciscus van Assisi hielp haar inzien: ‘Ik mag meewerken met Gods geest, die werkt in de hele schepping.’

‘Ben je morgen op het koffie-uurtje?’ is het eerste wat hij vraagt als de kerkdienst is afgelopen. ‘Nee,’ zeg ik. ‘Maandag is mijn vrije dag. Was je dat vergeten?’ ‘O.’ Ik zie dat hij teleurgesteld is; aarzelend kijkt hij mij aan. ‘Wilde je mij iets vertellen?’ vraag ik. ‘Nee hoor, niets bijzonders. Dan zie ik je volgende week weer.’

Gaan! Niet stilstaan maar bewegen, op weg gaan. Meestal met een bepaald doel, soms op goed geluk.

Ze schrikt als ze het zichzelf hoort zeggen: ‘Hoe lang nog?’ Ze is er het type niet naar om te klagen. Niet klagen, maar dragen, heeft ze altijd geleerd, en bidden om kracht. Gewoon doorgaan, vooruit kijken en doen wat je hand vindt om te doen. Zo staat ze in het leven.