Jubileumboeken hebben vaak iets weg van een fotoalbum: waardevol voor insiders, maar voor buitenstaanders soms taai. Het jubileumboek Kerk en Vrede 1923–2023 is een uitzondering. Met meer dan 400 pagina’s geschiedenis, theologie en persoonlijke verhalen leest het als een spannend document over een eeuw actief pacifisme – en daagt het ook vandaag uit tot nadenken over oorlog, geweld en verzoening.

Is de werkelijkheid een voldongen feit? Of wacht ‘het onmogelijke’ om iedere hoek? In dit artikel bespreekt historicus Wouter Hofland ‘twijfel’ in het werk van Gilbert Keith Chesterton, Jacques Ellul en Tomás Halík. Hij vindt een opvallende overeenkomst: de auteurs zien alle drie het christelijke geloof als een revolutionaire daad. Door open te staan voor een transcendente wereld die niet volledig kenbaar is, beoefen je als gelovige de kunst van het durven toestaan van ‘het onmogelijke’. De twijfel die inherent is aan geloof maakt de weg vrij voor verwondering, naastenliefde én verantwoordelijkheid.

In ‘God aan de bal’, onze reeks over sport en zingeving, staat een nieuwe baanbreker centraal: Nawal El-Moutawakel.

Als eerste islamitische, Afrikaanse én Arabische vrouw die in 1984 olympisch goud veroverde op de 400 meter horden, schreef ze geschiedenis. Vandaag, decennia later, spreekt ze nog altijd met vuur als feministe en rolmodel. “De Koran heeft sport voor vrouwen nooit verboden, hoor!” Haar verhaal toont hoe sportieve emancipatie deuren opent naar bredere maatschappelijke vooruitgang.

In de opinierubriek Korte Metten belichten onze auteurs de actualiteit. Deze week luidt rabbijn Lody van de Kamp de noodklok over de heropleving van antisemitisme in Europa. Terwijl demonstraties tegen het geweld in Gaza velen mobiliseren, ervaart hij dat het maatschappelijk klimaat voor Joodse gemeenschappen opnieuw grimmiger wordt. Van de Kamp roept op tot morele bezinning: niet alleen schuld, maar ook verantwoordelijkheid bepaalt hoe samenlevingen omgaan met oude én nieuwe vormen van haat.

Het is druk in de hal van de kerk in Kampen. Die avond trad het Ricciotti Ensemble op in het kader van het kerkasiel Kampen, dat inmiddels al ruim 300 dagen gaande is. Het ensemble nam twee uur van de doorlopende viering voor zijn rekening en de kerkzaal zat vol. Het Ricciotti Ensemble speelt al meer dan vijftig jaar ‘overal en voor iedereen’ live muziek met een orkest van jonge musici tussen de achttien en dertig jaar. Ze brengen een bonte verzameling muziek naar mensen die daar normaal gesproken niet of nauwelijks mee in aanraking komen.

Erik Sengers is geestelijk verzorger bij Defensie. Een terugkerend aspect van zijn werk is het afleggen van de Militaire Basisvaardigheden. De confrontatie met de eindeloze creativiteit van mensen om elkaar te doden, roept bij hem een vraag op:  houden we ons in oorlogstijd nog wel aan de regels die menselijkheid beschermen?

Oorlog domineert het wereldnieuws, van Oekraïne tot het Midden-Oosten. In Kiezen voor vrede houdt de Italiaanse historicus en Sant’Egidio-oprichter Andrea Riccardi een pleidooi voor vrede. Theoloog en legeraalmoezenier Erik Sengers las het boek en deelt zijn bevindingen.

Het is koud en winderig op één van de meest afgelegen plekken van Nederland. Over het strand van Schiermonnikoog lopen vier monniken. Hun pijen wapperen en ze leunen voorover om niet gezandstraald te worden. De documentairemaakster die hen volgt, vroeg ze zojuist of het monnikenleven nog enig nut heeft in de maatschappij.

De Amerikaanse activist en oprichter van Turning Point USA, Charlie Kirk, werd op 10 september doodgeschoten tijdens een evenement aan Utah Valley University. Op de kogelhulzen stond: “Hé fascist! Vang!” De gouverneur sprak van een politieke aanslag. Maar wat zegt zo’n kogel werkelijk – over Amerika, over polarisatie, en vooral: over de staat van de democratie?