Het is een van de bekendere teksten voor een uitvaart, de woorden van Jezus over de vele kamers in het ‘huis van mijn Vader’. Dat huis is een plaats waar het goed is, omdat je er met God samenwoont. In Deuteronomium 6 is zo’n zelfde plaats het antwoord op de vraag waarom het goed is de geboden te houden: als je met God samenwoont in het land van belofte, is het goed.

De profeet Sefanja spreekt de nederigen en rechtvaardigen in het land aan om de Heer te zoeken. Dan zal de geduchte Dag van de Heer hun geen verwoesting, maar verlossing brengen, en maakt Hij na verwijten een nieuw begin met Jeruzalem. Psalm 37(,10.11) bemoedigt nederigen die lijden onder zondaren: ‘Nog even, en verdwenen is de zondaar (…). Wie nederig zijn, zullen het land bezitten.’

We leven in een tijd van felle kleuren. Rood overheerst. In Gaza, maar ook in de manier waarop wij in Europa met elkaar omgaan – joden, moslims, christenen, activisten, opiniemakers. We trekken rode lijnen om aan te geven: tot hier en niet verder. Maar wat als die lijnen niet eenduidig zijn? Wat als ze ook door óns heen lopen? Een column van Antwerps stadspredikant Petra Schipper.

Verzoening in Christus: het is een centraal thema in de christelijke theologie. Vaak wordt dat benaderd vanuit een menselijk perspectief. Maar wat als ook dieren — en andere bewuste wezens — verantwoordelijkheid dragen? Theoloog Fulco Timmers onderzoekt of het tijd is voor een niet-antropocentrische verzoeningsleer, die ruimte laat voor meer dan alleen de mens. Misschien zelfs voor buitenaards leven.

Gijsbert van den Brink is een toonaangevend theoloog die met zijn werk een brug slaat tussen klassiek christelijk geloof en moderne wetenschap. Als hoogleraar Theologie en Wetenschap aan de Vrije Universiteit Amsterdam staat hij midden in het actuele debat over geloof, evolutie en bijbeluitleg. Zijn boeken, uitgegeven bij KokBoekencentrum, kenmerken zich door helderheid, diepgang en een open houding richting vragen die gelovigen vandaag bezighouden.

In de columnreeks Korte Metten werpen onze auteurs een scherp licht op de actualiteit. Deze week blikt Matthijs den Otter terug op het moment waarop zijn geloof begon te schuiven. Wat begon als een zoektocht naar gelijk, werd een pad van twijfel en groei. Twintig jaar later herkent hij diezelfde kramp in christelijke reacties op Gaza. Een hellend vlak? Een instortend kaartenhuis? Misschien is dat precies wat nodig is.

We staan op een kruispunt. De kwade en harde krachten lijken op het punt te staan om te winnen. De goede en zachte krachten fluisteren zacht, in een poging ons wakker te roepen: “Open je ogen, oren en verstand om een andere weg te gaan. Zoek een andere manier van leven.” Wat is er aan de hand?

In dit herziene standaardwerk neemt een team van specialisten ons mee in de wonderlijke geschiedenis van het christendom in de Lage Landen. In heldere taal en met ruime aandacht voor de samenhang van maatschappelijke, culturele en kerkelijke ontwikkelingen wordt een compleet overzicht tot het jaar 2025 aangeboden. Het handboek is volledig geactualiseerd en heeft een full colour binnenwerk met prachtige kerkhistorische afbeeldingen.

Erik Borgman (1957) is een invloedrijke Nederlandse theoloog en lekendominicaan, bekend om zijn scherpe analyses van geloof, cultuur en samenleving. Hij is emeritus hoogleraar Publieke Theologie aan Tilburg University en voormalig directeur van het Cobbenhagen Center.

In zijn omvangrijke oeuvre onderzoekt Borgman hoe het christelijk geloof kan bijdragen aan een rechtvaardige en hoopvolle samenleving. Zijn werk is beïnvloedt door de katholieke bevrijdingstheologie en richt zich op thema’s als solidariteit, gerechtigheid en de rol van religie in de publieke ruimte.