In Gemeenschapsleven legt Bonhoeffer uit hoe je als christelijke gemeenschap met elkaar samenleeft. Hoe geef je vorm aan spiritualiteit en hoe houd je geestelijke oefeningen om die gemeenschap vitaal te houden? In de inleiding staat de vertaler van Gemeenschapsleven, L.W. Lagendijk, stil bij de bijzondere omstandigheden waarin Bonhoeffer dit boek schreef.
Sinds ik jong was heb ik nooit anders geweten dan dat jongeren minder gelovig zijn dan ouderen. De gestaag vooruitschrijdende secularisatie was, met name in het christelijke Westen, een vanzelfsprekendheid. Het leek normaal dat het aantal mensen dat op zondag “nog” naar een viering ging alsmaar afnam.
Want, dat is het vierde criterium: gezonde christelijke theologie kent een waardige traditie. Als we het over dezelfde God willen hebben als waar Jezus tweeduizend jaar geleden over sprak, dan staan we uiteraard open voor nieuwe ideeën, maar zijn we daar wel voorzichtig in.
Alverzoening groeit in Nederland. Het voldoet aan alle kenmerken van gezonde christelijke theologie en moet daarom een normale, gerespecteerde plek krijgen binnen de kerken, betoogt Reinier Sonneveld, schrijver van het boek Het einde van de hel.
Het is een van de bekendere teksten voor een uitvaart, de woorden van Jezus over de vele kamers in het ‘huis van mijn Vader’. Dat huis is een plaats waar het goed is, omdat je er met God samenwoont. In Deuteronomium 6 is zo’n zelfde plaats het antwoord op de vraag waarom het goed is de geboden te houden: als je met God samenwoont in het land van belofte, is het goed.
De profeet Sefanja spreekt de nederigen en rechtvaardigen in het land aan om de Heer te zoeken. Dan zal de geduchte Dag van de Heer hun geen verwoesting, maar verlossing brengen, en maakt Hij na verwijten een nieuw begin met Jeruzalem. Psalm 37(,10.11) bemoedigt nederigen die lijden onder zondaren: ‘Nog even, en verdwenen is de zondaar (…). Wie nederig zijn, zullen het land bezitten.’
We leven in een tijd van felle kleuren. Rood overheerst. In Gaza, maar ook in de manier waarop wij in Europa met elkaar omgaan – joden, moslims, christenen, activisten, opiniemakers. We trekken rode lijnen om aan te geven: tot hier en niet verder. Maar wat als die lijnen niet eenduidig zijn? Wat als ze ook door óns heen lopen? Een column van Antwerps stadspredikant Petra Schipper.
Verzoening in Christus: het is een centraal thema in de christelijke theologie. Vaak wordt dat benaderd vanuit een menselijk perspectief. Maar wat als ook dieren — en andere bewuste wezens — verantwoordelijkheid dragen? Theoloog Fulco Timmers onderzoekt of het tijd is voor een niet-antropocentrische verzoeningsleer, die ruimte laat voor meer dan alleen de mens. Misschien zelfs voor buitenaards leven.
Gijsbert van den Brink is een toonaangevend theoloog die met zijn werk een brug slaat tussen klassiek christelijk geloof en moderne wetenschap. Als hoogleraar Theologie en Wetenschap aan de Vrije Universiteit Amsterdam staat hij midden in het actuele debat over geloof, evolutie en bijbeluitleg. Zijn boeken, uitgegeven bij KokBoekencentrum, kenmerken zich door helderheid, diepgang en een open houding richting vragen die gelovigen vandaag bezighouden.
