De combinatie van lezingen leidt ons in de richting van het thema godsbeelden. Welk beeld, welke visie hebben wij van de Heer? Hoe zien wij Hem scherp en helder?

Op het eerste gezicht lijkt Gideons gedoe met die vacht op de dorsvloer weinig van doen te hebben met Jezus’ optreden op het Loofhuttenfeest te Jeruzalem. Maar zoals zo vaak is het mogelijk om het ene bijbelverhaal vanuit het andere te belichten. Gods Woord is als water in de woestijn: leven waar geen leven mogelijk is.

Theoloog en Herademing-redacteur Neely Kok vertelt in haar Handreiking over verschillende doorbraak-ervaringen, van Jona, Paulus, Meester Eckhart, Dag Hammarskjöld en haarzelf. Ze biedt teksten en vragen ter overdenking.

Op dinsdag 12 november 2024 organiseert stichting Veilige Kerk de eerste landelijke conferentie. Onder het thema ‘Veilige Kerk – een hoopvol perspectief’ wil de organisatie samen met kerkleiders, christelijke organisaties en kerkelijk werkers een grote stap vooruitzetten om misbruik in kerken en betrokken gezinnen te voorkomen.

Hoe krijgen we in deze roerige tijden een helder beeld van de situatie waarin wij verkeren, of van de richting die we op dienen te gaan? We worden overvoerd met zoveel theorieën, meningen, raadgevingen en opdrachten, dat het moeilijk wordt in dat oerbos van data nog een begaanbaar pad te zien. Dat is niet alleen iets van onze tijd. Ook in de lezingen van vandaag vinden we dat terug, maar ze geven gelukkig ook zicht op de goede weg.

Voor Petrus is het duidelijk: er is voor Jezus geen alternatief. ‘Tot wie zou ik anders gaan?’ Maar deze wereld biedt wel alternatieven aan. In de eerste lezing is het de Baäl. In de tweede is het de gnostiek. In de derde lezing het jodendom. In al deze gevallen verlies je ‘iets’, namelijk de incarnatie. En daarmee ook onze deelname aan Gods eigen leven, het eeuwige leven. God en mens blijven dan welwillende vreemden voor elkaar.

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. We zingen ervan en we dromen erover. Misschien juist wel omdat die toekomst soms ver weg lijkt. En toch is het koninkrijk van God nabij: het is onder ons, hier en nu.

Wie biecht, geeft niet op. Je laat zien dat je hoopt op een nieuw begin, dat je Gods vergeving kunt aanvaarden en dat je klaar bent om nieuwe verantwoordelijkheid te dragen.

Als mensen verlangen we naar nieuwe spullen, een nieuwe versie van onszelf, een andere, frisse omgeving. En als we dat splinternieuwe ding dan hebben, of ons in een chique outfit hebben gewurmd, of arriveren op onze volgende plek, verlangen we weer terug naar vroeger, naar hoe het was.