Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. We zingen ervan en we dromen erover. Misschien juist wel omdat die toekomst soms ver weg lijkt. En toch is het koninkrijk van God nabij: het is onder ons, hier en nu. In mijn jeugd zongen we het regelmatig. ‘Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw, de hemel en de aarde.’ Tegenwoordig vraag ik me weleens af: wat is de werkelijkheid van deze liedtekst? Dromen we niet teveel? Wie niet meer droomt, heeft geen toekomst. Dromen over een betere wereld voedt de hoop dat het anders kan; dat dingen vernieuwd kunnen worden. Maar
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Al vanaf € 5,83 per maand heb je toegang tot dit artikel en veel meer op Theologie.nl.
InloggenLid worden