Johan Goud gaat in deze boekbespreking van Parels van wijsheid in op de essentiële rol van parabels en beschrijft de theologische notie van de wereld als gelijkenis, het polyfone en poly-interpretabele dat parabels eigen is, de wijze waarop de beeldende kunst een bron vormt voor parabels en de kunst van het vertellen.
Aan de hand van verschillende teksten uit de Confessiones van Augustinus laat Martin Claes zien hoe rouw een rol speelt in Augustinus zijn leven. Wat doet het verlies van zijn moeder met Augustinus, en hoe verhoudt hij zich tot God in het verdriet?
Als zeilende bootsvrouw valt me altijd weer op hoe nauwkeurig Lucas de zeiltocht van Paulus in het boek Handelingen beschrijft. De hedendaagse reisverslagen die je op de Facebookpagina’s van zeezeilen vindt en de verslagen in zeiltijdschriften kunnen er een voorbeeld aan nemen. Je ziet de boot in zwaar weer voor je: het extra scheepstuig is overboord gegooid en de reddingssloep is gekapt omdat er enkelen mee wilden wegvaren, en nu is er land in zicht.
Het is etenstijd, broodtijd. Het Marcusevangelie verhaalt er drie zondagen over. Maar hoe eet je een beetje netjes, zoals we gewend zijn? Want als je de traditie al niet in ere houdt bij het eten, dan zul je al die andere goede gewoontes ook wel niet onderhouden. Tussen traditie en vernieuwing, tussen eerbied voor wat ons is aangereikt en betekenisloze vormvastheid, tussen buitenkant en Binnenkant, daarover gaat het Vandaag. Wie is rein van hart?
Gerard van Broekhuizen bekijkt de verschillende keren dat David in rouw verkeert. Hoe ziet die rouw er uit, waarin verschilt het van elkaar?
De teksten van deze zondag ademen turbulentie, verwarring en het zoeken naar oriëntatie. Water in zijn levensbedreigende betekenis symboliseert in de teksten het gevaar van de chaos dat op de loer ligt. In Jesaja en Marcus zijn het respectievelijk ‘de Geest van de Heer’ en Jezus, aanvankelijk aangezien voor een ‘geestverschijning’, die rust brengen. Het herhaalde en wanhopig klinkende ‘Waar is Hij?’ uit Jesaja 63:11 resoneert in de paniekkreet van de leerlingen bij de veronderstelde ‘geestverschijning’ uit Marcus 6:49.
Volgens het klassieke Romeinse missaal wordt het verhaal van de wonderbare spijziging (Johannes 6:1-15) gelezen op de vierde zondag van de Veertigdagentijd, zondag Laetare. In het alternatieve spoor van het Johannesevangelie is het toegewezen aan de zesde zondag van de zomer en zal er vanwege de inhoud voor gekozen zijn het te lezen naast het mannaverhaal in Deuteronomium 8:1-6. Zo’n plaatsing heeft iets van een gedwongen huwelijk. Maar soms stelt het de exegeet ook voor verrassende ontdekkingen.
In hun boek Hoop denken Tim Vreugdenhil, een dominee die trends spot, en Jeanneke Scholtens, een toekomstonderzoeker die zin geeft, na over de toekomst van de kerk in een samenleving die constant verandert. Samen stellen zij drie vragen: Wat zien we om ons heen? Wat geloven we? Wat doen we vervolgens? Toekomstonderzoeker Jeanneke Scholtens en dominee Tim Vreugdenhil bieden een frisse, hoopvolle blik op de tijdgeest. Tom en Tabitha gaan met Jeanneke en Tim in gesprek. Niet alleen komen de grote en kleine trends van dit moment voorbij, vooral laten ze zien waaróm onze tijd zo geobsedeerd is door hoop. Voor iedereen die aanvoelt dat de samenleving nieuwe spirit nodig heeft!
De Klaagliederen kun je zien als een vorm van rouwverwerking. Ze geven stem aan de gevoelens die opkomen bij de confrontatie met een groot verlies. Dit jaar (2024) stonden ze als de alternatieve lezing op het leesrooster van de Raad van Kerken en zijn ze in veel kerken gelezen in de week voor Pasen. Zo speelden ze een belangrijke rol in het liturgische spel dat ons betrekt bij het lijden en sterven van Jezus.
