Het was een grote schok in de theologische wereld toen het seksueel misbruik van John Howard Yoder bekend werd. Yoder was een toonaangevende ethicus. Zijn boek The Politics of Jesus werd door Christianity Today gezien als een van de 5 meest invloedrijke theologische publicaties van de 20e eeuw. In dat boek stelde Yoder dat Jezus geweldloos was en dat een christen te allen tijde pacifist hoort te zijn.

De evangelist Marcus beschrijft een in het wit geklede jongeman, die de vrouwen vertelt dat Jezus is opgewekt uit de dood. Wie was deze boodschapper? Een originele uitleg verbindt de jongeman aan de christelijke legende van de zevenslapers.

Voor de kanunnikessen van het Heilig Graf is de beleving van het Paasmysterie op een bijzondere manier verankerd in hun oorsprong.

We vroegen lezers wat grafbezoek voor hen betekent. Dit riep verschillende reacties op: de een heeft geen tastbaar ouderlijk graf om te bezoeken en vindt dat ook niet erg, de ander plant er regelmatig bloembollen. Een tastbare plek kan nabestaanden helpen om letterlijk stil te staan bij hun dierbaren. Zo is het ook met het aanwezig zijn bij een uitvaart: iets dat vroeger, hoe goed bedoeld ook, kinderen vaak onthouden werd.

De vraag wie de boodschap van de opstanding heeft doorgegeven, is een mysterie. De vrouwen treffen in het lege graf van Jezus een in het wit geklede jongeman. Opmerkelijk, want al eerder noemt Marcus een jongeman, die bij Jezus probeerde te blijven na zijn arrestatie.

Leegte kan ruimte scheppen, zodat je ontvankelijk bent. Voor God, maar ook voor wat er binnenin je leeft en naar buiten moet.

Aangekomen bij het graf van Jezus zien de vrouwen dat de steen is weggerold. Een in het wit geklede jongeman laat hen zien dat Jezus er niet meer is. Zijn lichaam is weg, en juist daarom is Hij meer aanwezig dan ooit.

In het gedicht Paasmorgen van Willem Barnard (1920-2010) verschijnt Christus als een glimp. Voor Barnard geen lichtkrans om het hoofd van de opgestane Christus; Hij was heel gewoon, iemand zoals wij. Schallende trompetten vinden we ook niet in dit gedicht. Wel iets anders: zaad dat de steen breekt, graan dat kiemt.

‘Wat is de impact van kunstmatige intelligentie die steeds beter, teksten, afbeeldingen en video’s kan maken? Hoe wordt de creativiteit van de mens geraakt door de generativiteit van AI? Of moeten we eigenlijk al spreken van ‘de creativiteit van AI?’ In dit artikel vliegt Jack Esselink de creativiteit van AI aan vanuit filosofie en theologie.’