In deze serie loopt de auteur stap voor stap langs de spirituele weg, die hij met Evelyn Underhill in september insloeg. Hij doet dat steeds aan de hand van een mysticus, in deze serie ‘Ambassadeur van God’ genoemd.

Twintig jaar deelden we lief en leed. We waren afgestemd op elkaars ritmes en in meer of mindere mate op elkaars gewoonten. Toen we gingen scheiden, vielen die dagelijkse gezinsgetijden weg. Dat ervoer ik als ontwrichtend.

We kennen er allemaal wel één of meer, van die mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeenten of omgeving zetten ze zich in voor de goede zaak. In deze vaste rubriek worden dit seizoen een paar van die ‘bevlogen mensen’ in het licht gezet.

Na een lange periode van vage klachten en even vage aannames was er ineens een arts die de juiste diagnose stelde: een chronisch-progressieve ziekte die over niet al te lange tijd onherroepelijk zou leiden tot de dood.

Jaren geleden kreeg ik het boek Alleen maar vrije tijd van Nico ter Linden cadeau. Het ligt ongelezen in de kast, in afwachting van vrije tijd. Ik ben benieuwd hoe deze bekende voorganger omging met zijn tijd. Hoe hield hij in de drukte van het gewone ook de lange termijn voor ogen?

Goede voornemens zijn snel gemaakt. Kilo’s kwijtraken, meer bewegen, gezonder eten, vaker tijd nemen voor jezelf. Je kunt het zo bedenken. En als je inspiratie zoekt, helpen tijdschriften en reclamebedrijven je graag. Maar hoe zorg je ervoor dat goede voornemens niet vervliegen?

De bijbel begint met het scheppingsverhaal. ‘In het begin’ heeft ook de klank van een grondslag: in beginsel is het leven zó bedoeld. Het grote refrein is dat God ziet dat het goed is. Onder de hoede van de hemel komt het leven op gang. Het krijgt doel en zin.

Dankbaarheidsdagboeken. Misschien komt het geforceerd over, opnoemen waar je dankbaar voor bent. Toch is het goed om stil te staan bij wat een dag aan goeds in zich heeft. Waar ben jij dankbaar voor als je straks in bed ligt, en deze dag afsluit?

Met ingang van 2024 nemen we afscheid van Esther van der Panne, die ruim eenentwintig jaar eindredacteur was van Open Deur. Al deze tijd heeft zij zich met hart en ziel ingezet voor Open Deur. De redactie roemt Esthers creatieve ideeën, eindeloze energie, vlotte pen en aandacht voor de lezers. Esther, heel veel dank voor alles wat je Open Deur hebt gegeven, en voor de toekomst: alle goeds gewenst!