Voor zijn master interviewde Carlo van Dijk de classispredikanten van de Protestantse Kerk in Nederland. Hoe belichamen zij de eenheid van de gemeente?

In de perikopen voor deze zondag wordt de verantwoordelijkheid voor de ander bijzonder scherp aangezet. Zorg dragen voor de ander is niet alleen belangrijk in materieel opzicht, maar ook in moreel opzicht. In mijn eigen praktijk merk ik dat deze gedachte niet meer vanzelfsprekend is. Deels is dat een terechte angst om de ander de maat te nemen. Maar wanneer slaat deze bescheidenheid om in onverschilligheid? De teksten van deze zondag geven alle aanleiding om hierover verder te denken.

Soms vóél je het gebeuren. Er komt iets over een zaal waardoor de hele ruimte wordt tot één geheel. De woorden van de spreker resoneren diep in de harten van de aanwezigen. Mensen zitten op het puntje van hun stoel, hier en daar rollen tranen over de wangen. Iedereen wéét: dit gaat over míj en Gód is hier. Het zijn momenten van de grootste intimiteit en intensiteit waar het Woord gebéúrd in het binnenste van de mensen.

Gaan! Niet stilstaan maar bewegen, op weg gaan. Meestal met een bepaald doel, soms op goed geluk.

Vijftien jaar werk ik nu in het verpleeghuis. In die tijd heb ik tien verschillende leidinggevenden gehad. Op de afdelingen kom ik telkens weer nieuwe collega’s tegen. Psychologen komen en gaan. Dat geeft veel onrust – je weet niet meer zo goed wat je aan elkaar hebt, want je kent elkaar nog maar kort.

Hoe kom je in beweging als de crisis je overweldigt?
Hoe zet je de stap van weten naar doen?
Hoe bouw je mee aan de verandering waarop je hoopt?

Als je zelf soms even moeite hebt om op gang te komen, zijn reisgenoten die je een duwtje geven en om je heen komen staan, onontbeerlijk.

De bijbel staat vol met verhalen waarin mensen op weg gaan en onderweg zijn. In het bijbelboek Exodus gaat zelfs een heel volk op weg: bevrijd uit Egypte, waar ze als slaven werkten en onderdrukt werden, trekken ze veertig jaar door de woestijn. Op weg naar een land dat God ze beloofd heeft.

Gaan is soms een kwestie van geroepen worden. Iemand roept je en jij gaat erop in. Drie voorbeelden van mensen die dat deden.