Aandacht voor de natuur is in deze tijd, ook door klimaatverandering, stikstofcrisis enz., een hype. Binnen die ontwikkelingen heeft Vegan Church een eigen plek. Wat wil, bedoelt en doet dit platform?
In een grauwe arbeiderswijk iets van gemeenschap, van kerk beginnen…? Er was lef nodig, maar het kan!
Aan een universiteit in een grote stad studenten opleiden, die straks in een heel andere context zullen werken – hoe doe je dat? wat zal hun taak, hun missie zijn? […]
Nicolai Frederik Severin Grundtvig (1783-1872) was dominee, dichter en bisschop in Denemarken. De nalatenschap van Grundtvig bestaat in de eerste plaats uit een enorme schat aan kerkliederen, hij schreef en vertaalde er wel meer dan 1500!
Sinds 1991 weet hij (man, 1955) dat zijn nieren slecht functioneren. ‘Mijn moeder had cystenieren. Dat is erfelijk overdraagbaar. Het wil zeggen dat door cystes bloedvaatjes in de nieren dichtgedrukt worden, waardoor ze steeds minder functioneren.
Het is bekend: er zijn lange wachtlijsten voor organen. Soms té lang… Maar soms ook komt uit onverwachte hoek een aanbod… Hier twee interviews met ontvangers bij een orgaandonatie. Hoe verandert het leven daardoor? En hoe voelt het naar de gevers?
Orgaandonatie kan gebeuren na een plotseling sterven, het kan ook een schenking zijn bij leven. Hoe komt iemand tot het besluit één of meer organen te doneren? Hoe gaat het in z’n werk? En hoe kijken betrokkenen er achteraf op terug? Twee interviews:
Hoe gaat het eigenlijk in z’n werk, een orgaanof weefseldonatie? Wat doet een donatiecoordinator? En welke rol speelt de organisatie Eurotransplant in het geheel? Hier zijn de antwoorden op heel concrete vragen.
Via gedachten over ‘waardig leven’ en ook ‘waardig sterven’ komt de auteur uit bij de vraag of ‘mijn leven wel alleen van mij is…?’ Het antwoord op die vraag leidt dan naar een positiebepaling inzake orgaandonatie.
