Als medewerker van de zendingsorganisatie European Christian Mission bevind ik mij regelmatig in crossculturele kringen. Tussen de regels door vang ik weleens op hoe men over Nederlanders denkt. ‘Weet jij eigenlijk wel hoe de spoorlijnen in jullie land zijn ontstaan,’ vraagt een Britse collega mij. Ik schud mijn hoofd met een glimlach, omdat ik aan zijn pretoogjes zie dat hij hem nu gaat inkoppen. ‘Toen twee Nederlanders vochten om een stuiver.’ Ik sla terug met een leuke grap over Brexit.

In Liefde, lijden, leven behandelt de auteur in veertig korte hoofdstukken grote levensvragen. Waarom kan liefde wel verwond worden, maar nooit teleurgesteld? Hoe gaan we om met lijden? De auteur verkent daarnaast de kracht van Christus’ woorden ‘Ik ben gekomen om leven te geven’ in tijden van onzekerheid, ziekte en verlies.

Niemand weet hoe het gebeurde. Wanneer het precies was dat de eerste achtbaan opgezet werd. Het ging zo geleidelijk. Maar nu weet je niet meer waar je kijken moet. De felgekleurde lampen, kraampjes, verkopers en attracties vechten om je aandacht. Mensen staan in groepjes stil voor de flitsende lichtjes. Hun ogen schieten mee van links naar rechts en ze huilen. ‘Kom dat zien. Kom dat zien! Sarina vertelt u hoe zij vanuit haar burn-out door manifestatie haar droombaan, droomman én droomvilla heeft gevonden!’ klinkt het uit een van de luidsprekers. Verderop roept iemand: ‘Vitaminesupplementen ter bevordering van slaap en rust, teunisbloemolie en instantkoffie met kalmerende natuurextracten hier te koop!’ ‘En adem uit…’ fluistert een vrouwenstem door een megafoon. ‘Je staat op een strand. Het is hier helemaal stil. Langzaam voel je je lijf ontspannen.’

Dit boek biedt een culturele, historische en literaire herwaardering van de evangeliën. We denken vaak aan de bijbelse wereld als een mysterieuze en sym­bolische wereld die losstaat van de werkelijkheid, maar dit boek probeert die bijbelse evangeliën in hun werkelijke context te plaatsen en laat ook hun blij­vende betekenis zien. Het is noch een inleiding, noch een compendium, noch een commentaar, maar een culturele en historische verkenning die lezers helpt te begrijpen waarom de auteurs van de evangeliën hun verslagen schreven, wat kenmerkend is aan elk van de evangeliën, en hoe ‘het evangelie’ – ‘het goede nieuws’ van Jezus – in elk van deze vier evangeliën doorklinkt.

Bijna twintig jaar geleden, toen ik nog in Engeland woonde, stond ik op een morgen vroeg op. Buiten was het nog donker en koud. Ik nam een snelle douche om wakker te worden. Met een dikke jas aan verliet ik mijn appartement, liep de steile heuvel af, stak de rivier Wear over en beklom een heuvel, die nog steiler was, tot ik bij de kathedraal van Durham aankwam. Het was lente, maar de grond was bedekt met een vers laagje sneeuw.

Oncologisch en longchirurg Rick Paul kijkt met veel genoegen terug op zijn deelname aan het beoordelingsteam van medici, dat vanaf de zijlijn kritisch meekeek bij het tot stand komen van het proefschrift van Dick Kruijthoff.

Advent is een tijd van verwachting, het vieren van het moment dat God dichtbij kwam. Max Lucado nodigt je in dit boek uit om getuige te zijn van de geboorte van Christus zoals je die nog nooit eerder hebt gezien. In de Kribbe leidt je door elk van de adventdagen met een bijbelvers om over na te denken, een inspirerende passage uit enkele van zijn populairste boeken en een gebed om je te helpen de boodschap van de dag toe te passen. Sluit je aan bij Jozef en Maria in een stal, naast een herder en aan de voeten van de koning in de kribbe, terwijl je het grootste geschenk van allemaal viert.

Het leven van een voorganger is niet alleen een leven van leidinggeven, onderwijzen en inspireren. Het is ook een leven waarin je zelf door het vuur gaat.

En misschien is dat juist wel een van de kostbaarste aspecten van het voorgangerschap: dat je leert om in het lijden niet weg te lopen, maar te blijven staan. Dat je zelf leert wat je anderen zo vaak voorhoudt: God is nabij in het lijden. Hij vormt je, juist daar.

Zoals [Johan] Huizinga, kleinzoon van een dominee, het belangrijk vond om deze grote vragen met zijn studenten te bespreken, zo probeer ik, binnen de grenzen van mijn mogelijkheden, een gesprekspartner te zijn voor studenten die zich afvragen hoe geesteswetenschappelijke studie en christelijk geloof zich tot elkaar verhouden. Zoals Huizinga ervan overtuigd was dat zijn studenten niet bang hoefden te zijn voor historiserend onderzoek, zo roep ook ik studenten toe: vrees de geesteswetenschappen niet!