Theologie: ooit was het de koningin van de wetenschappen. Theologen bestudeerden het hoogst denkbare: het goddelijke. Maar tegenwoordig houden een stuk minder mensen zich bezig met dit soort thema’s, althans in Nederland. Maakt dat de discipline gedateerd? Niet als het aan Matthijs den Otter ligt. ‘Sterker nog, ik denk dat juist in deze tijden theologie hard nodig is’, betoogt hij in Korte Metten.

In de columnreeks Korte Metten bespiegelen onze schrijvers voor u de actualiteit. Wat valt hen op? Wat willen ze ontzenuwen, waar maken ze korte metten mee? Deze week geeft stadspredikant Petra Schipper ons een inkijkje in de veelkleurige én verlossende praktijk van het vasten in Antwerpen.

Niemand demonstreert voor zijn plezier. Maar verandering komt zelden zonder strijd, stelt Janneke Stegeman. Niet polarisatie is het probleem, maar onrecht dat in stand wordt gehouden.

Wat blijft er over als je alles kwijtraakt—je huis, je vrijheid, je stem? In de gangen van het ziekenhuis ontmoette Bernd Hirscheldt mensen die niets meer hadden, behalve hun herinneringen en een paar bezoekjes van vreemden. Eén vrouw raakte hem in het bijzonder.

Margot C. Berends beschrijft hoe het tweede pianotrio van Franz Schubert (1797-1828) door elkaar buitelende emoties laat klinken. Kan een mens dit aan? Ja, maar niet te lang.

De schoolklas waar wij vandaag mee in gesprek moeten gaan over de oorlog rond Palestina en Israël, blijkt geen gewone klas. Al heel gauw gaat het gesprek deze keer een heel andere kant op.

Júlia Herku is de Jonge Theoloog des Vaderlands 2025. Als tiener wilde ze psycholoog worden, maar dat veranderde toen ze besefte wat haar het meeste had geholpen toen ze het zelf moeilijk had. Dat was God. Als Jonge Theoloog des Vaderlands onderzoekt ze hoe gezinsstructuren de godsbeelden van mensen beïnvloeden. In deze columnserie volgen we wat Júlia meemaakt als Jonge Theoloog.

Laatst was er een grote betoging tegen het federale regeerakkoord in onze hoofdstad Brussel. De aanleiding waren saneringsplannen die er bij veel mensen diep inhakken. Het gaat over pensioenen, sociale zekerheid, asielprocedures, subsidies voor sociale initiatieven en culturele organisaties. Kortom, veel verschillende invalshoeken om voor op straat te komen.

Na haar indrukwekkende boek Ik ga leven schreef Lale Gül een tweede boek: Ik ben vrij. Daarin rekent ze af met de onderdrukkende god van haar jeugd, Allah in haar geval, en bevrijdt ze zich van het dwangbuis van alle regels, voorschriften, gebruiken en rituelen waarmee haar leven werd vergald. Nu is ze zonder enig geloof, maar dat vindt ze eigenlijk ook niks. Want hoe weet je dan waartoe wij op aarde zijn, wie je gemaakt heeft, waar je heen gaat? Of er iets is na de dood, goede mensen worden beloond en kwade gestraft? Is alles stom toeval?