Het was een grote schok in de theologische wereld toen het seksueel misbruik van John Howard Yoder bekend werd. Yoder was een toonaangevende ethicus. Zijn boek The Politics of Jesus werd door Christianity Today gezien als een van de 5 meest invloedrijke theologische publicaties van de 20e eeuw. In dat boek stelde Yoder dat Jezus geweldloos was en dat een christen te allen tijde pacifist hoort te zijn.
Met Pasen denken we aan het wonder van het lege graf, waaruit Jezus is opgestaan, maar de andere 364 dagen per jaar is een leeg graf niks wonderbaarlijks, het is niets anders dan onze eigen toekomst. Persoonlijk vind ik dat wel geruststellend, want het is de enige zekerheid waaraan we ons kunnen vastklampen.
De tak afzagen waar je zelf op zit, is niet verstandig. Dat was een van de eerste lessen die ik van dominee Paul Aalders leerde.
Vrijwel elke zondag hangt hij rond de ingang van de kerk. Strak in pak. Kind van de gemeente en tegelijkertijd man met onberekenbaar gedrag. Psychoses, waanbeelden, stalkgedrag richting meerdere vrouwen en dreigende woede-aanvallen maken dat de toegang tot het kerkgebouw hem ontzegd is. Dat kon niet anders. Tegelijkertijd voel je zijn hunkering om mee te mogen doen. Wat kun je als kerkelijk werker, predikant, of geestelijk verzorger betekenen in deze rafelige realiteit?
In het derde en laatste deel van zijn ‘Theologisch drieluik’ over de Bijbel, gaat Klaas Spronk in op de heiligheid van de Bijbel. Wat aan de Bijbel is nu precies heilig? En hoe verhoudt dat zich tot heilige teksten van moslims en joden. Gaan zij vergelijkbaar met hun heilige boek om?
Toen ik De avond is ongemak las van Marieke Lucas Rijneveld had ik dezelfde gemengde ervaring als bij het lezen van Knielen op een bed violen van Jan Siebelink. Ik had bewondering over het literaire meesterschap en evengoed verwondering over het christelijk geloof dat in die boeken naar voren komt. Dat is zo anders dan het geloof dat ik als kind heb meegekregen en ook zo anders dan mijn geloof nu beïnvloed door jaren theologie.
Frank Bosman schreef eerder al een column over seksualiteit en theologie. Hij pleit ervoor theologen te betrekken in gesprekken over seksualiteit, samen met mensen uit andere disciplines. Ik zou het wat sterker willen beweren. Vanuit bijbel en theologie hebben we een boodschap over seksualiteit die de hele wereld mag horen. Ook onze eigen kerkelijke wereld overigens.
‘Beauty is in the eye of the beholder,’ zeggen de Engelsen poëtisch: schoonheid schuilt in het oog van de aanschouwer. Wij in onze moerasdelta moeten het doen met een prozaïsch ‘ieder zijn meug’. Alles is een kwestie van smaak, schoonheid dus ook. Er valt niet over te twisten.
In deel twee van zijn ‘Theologisch drieluik’ over de Bijbel, gaat Klaas Spronk in op de verschillende soorten teksten waar de Bijbel uit bestaat. Niet alleen lopen de genres van bijbelboeken uiteen van profetie tot poëzie, geschiedschrijving tot apocalypse; ook verschilt Hebreeuwse poëzie in vorm en inhoud van hedendaagse poëzie – en zo ook voor de andere genres. Wat zegt dit over de betekenis van de Bijbel?
