Johannes heeft het in zijn kerstevangelie niet over het kleine en kwetsbare. Hij gebruikt grote woorden: genade en waarheid. Wellicht kunnen we daar al iets van zien in het kind in de kribbe…

Jezus zal, als het vleesgeworden Woord van God, een begin maken met de nieuwe schepping. Hij zal de mens vanuit de duisternis opnieuw tot leven wekken. De adventsperiode leent zich ervoor om het verlangen naar het nieuwe leven aan te wakkeren.

Van oudsher leest de kerk in Adventstijd niet alleen de verhalen van de verwachting van Jezus’ geboorte, maar ook het verhaal dat meer dan dertig jaar later speelt: van Johannes in de gevangenis. Advent is immers de tijd van verwachting en daarover gaat de vraag van de Doper: teleurgestelde verwachtingen.

Jezus groeit van kleine telg tot een zichtbare vaandel voor iedereen. Met hem als baken kunnen wij leren groeien in vrede en gerechtigheid. Zo kunnen we gestalte geven aan het visioen van een geheelde wereld dat Jesaja schetst.

Eeuwigheidszondag kan een beladen moment zijn binnen de gemeente. Juist op deze zondag mogen wij troost putten uit de hoop die er mag zijn in Christus. In deze preekschets schrijft Ferdinand Pierik over het sterven van Aäron in Numeri 20.

In deze preekschets voor een zondag in de herfst schrijft Jan Swager over vrouw Wijsheid uit Spreuken 8.

Discussies over het Israëlisch-Palestijnse conflict zijn in Nederland vaak emotioneel en verhit, zowel in de kerken als in het publieke debat. Toch staat ook dit jaar de Israëlzondag weer op de kerkelijke kalender. In deze tijd is het dus goed om te onthouden dat deze eerste zondag in oktober nooit bedoeld is geweest als een ‘zondag van/voor de staat Israël’, maar als een zondag waarop de verhouding tussen de kerk en het Joodse volk centraal gesteld wordt. Israëlzondag roept het besef wakker, dat we niet slechts christenen zijn, maar christenen-uit-de-gojiem.

Grensoverschrijdend gedrag is van alle tijden, en bestaat in Israël. Ruth is nieuw, en voelt zich verantwoordelijk voor het levensonderhoud van haar schoonmoeder en zichzelf. Zij waagt zich op de akker van een boer waar wordt geoogst. Mannen zijn in een wetteloze samenleving als die van Israël haast per definitie een gevaar voor vrouwen. Boaz beschermt haar echter en waarborgt voor haar een veilige werkplek en rechtvaardige verhoudingen.

Migranten gaan een hun onbekende samenleving in. Ze worden als vreemden ervaren, ze hebben te maken met vooroordelen en afkeuring. Dat is onrechtvaardig en belemmert de integratie van de vreemdeling.