Lees hoofdstuk 33B uit het Dienstboek II van de Protestantse Kerk: Orde voor de bevestiging van diakenen en ouderlingen.

De meeste veranderingen brengen niet waarop was gehoopt. Veranderen is kennelijk lastig. En hoewel verandering niet maakbaar is, blijft het gehoopte resultaat vaker dan nodig uit. Daar zijn minimaal vier redenen voor. Gemakkelijk wordt onderschat hoe ingewikkeld veranderen is; en overschat hoe bekwaam we zijn in verandering begeleiden. De spelaanpak past vaak niet bij de diepgang van de uitdaging. En als vierde kan de vorm van samenspel een positieve uitkomst verhinderen. Ook al is verandering niet maakbaar, ze is zeker beïnvloedbaar. Deze serie gaat in op facetten van het verandersamenspel. Elk facet vraagt om een keus die vruchtbare verandering minder of meer kansrijk maakt.

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Deze keer wordt Willine uitgelicht, een ‘bevlogen mens’ die zich op meerdere fronten inzet, met als beginpunt haar eigen jeugdervaringen.

Een rubriek met prangende vragen en accurate antwoorden, dat is Lieve Toos. Heeft u ook een pijnlijke
of een prangende vraag waar u graag een accuraat en adequaat antwoord op krijgt? Stuur het naar de
redactie van Woord & Dienst ([email protected]).

Gek fenomeen, ik deed er vroeger zelf ook aan mee: mensen die zichzelf agnost of atheïst noemen, hebben vaak wel een zwak voor de meest orthodoxe richtingen binnen het christendom. Hoe zwaarder de denominatie, hoe waarachtiger die buitenstaanders het vinden. De PKN is maar een slap aftreksel, maar bij de Gereformeerde Gemeenten raken ze geïnteresseerd. Rooms-katholiek? Maar dan ook op bloedende knietjes pelgrimeren naar Fatima, Portugal, anders telt het niet.

Zowel de katholieke als de protestantse kerk hebben met krimp te maken. Kunnen de werkers in de kerk van elkaar leren als het gaat om samenwerking en teamvorming?

Het thema voor de Dag van de Kerkopbouw, die op 11 oktober jl. werd gehouden, was ‘De toekomst begint met luisteren’. De belangrijke boodschap die daarin verscholen ligt, wordt hier nauwkeurig uitgewerkt. ‘Laat de kerk een plaats zijn waar je “een luisterend hart” kunt ontwikkelen..!’

Het laatste themanummer ging over het ambt. Het kerkelijke ambt, en dus het werk van de kerkenraad. Het lijkt goed en nuttig in onze kerkenraden aan de ambten aandacht te besteden. Dat kan aan de hand van de volgende zes aspecten van het ambt, die in het themanummer zijn beschreven.

Het is september als ik deze bijdrage schrijf, al komt dit jutgoed pas in het novembernummer van ons blad. Maar ik schrijf vanuit wat ik nu voel en de beleving of de ervaring is ook in het najaar nog goed om te delen.