Met dit wetenschappelijk standaardwerk over het gebed laat de emeritus hoogleraar missiologie Jan Jongeneel zich, meer dan hij ooit in zijn wetenschappelijke publicaties deed, in het hart kijken. Door uitgerekend met een onderzoek van dit thema zijn academische loopbaan af te sluiten, laat hij zien wat de bron van zijn leven is, zowel persoonlijk als theologisch: aanbidding van de Drie-Ene, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Op deze heilige grond bloeiden van jongs af geloof, hoop en liefde, rijpte de gedrevenheid om te gaan voor de zaak van Christus en werden door de tijd heen theologisch inzicht en levenswijsheid gevoed.

Een schriftgeleerde vraagt aan Jezus wat volgens Hem het eerste gebod is – dus het gebod dat voor Hem op de eerste plaats komt. Dat is een vraag die we elkaar in de gemeente ook best eens mogen stellen, en dan zou het fraai zijn als we niet allemaal hetzelfde antwoord zouden geven. Want tenzij je in een dogmatische gemeenschap verkeert, geldt van deze vraag volgens mij dat ‘het goede antwoord’ niet bestaat. Dat blijkt ook een beetje uit de reactie van Jezus: Hij geeft niet één, maar twee antwoorden.

Als het over de ambten gaat en we dat zo eenvoudig en begrijpelijk mogelijk willen doen, dienen we natuurlijk te beginnen bij de kerkorde. De basis, het uitgangspunt voor alle spreken en doen van leidinggevenden in de gemeente. Wat staat er werkelijk in die kerkorde? Waar komt dat vandaan en hoe gaan we ermee om?

In verschillende kerkgenootschappen functioneren verschillende ambten, en ook nog eens op verschillende manieren. Dit inleidende artikel is vooral vanuit het perspectief van de gemeente geschreven. Hoe dragen de verschillende ambten bij aan de groei en bloei van de gemeente? Wat is daarvoor de waarde van de verschillende ambten?

God werkt door mensen wanneer zij zich realiseren dat ze in een positie zijn gekomen om te spreken en op te staan tegen wat anderen bedreigt.

Een jonge, onzekere meid verandert in een ware heldin. Zelfs Haman, de belangrijkste minister van de koning, kan niet tegen haar op. Het lijkt wel alsof Ester is voorbestemd om tot bloei te komen: zij is geboren voor dit moment.

Deze verzuchting van Mozes (nee, het is geen typefout; er staat niet ‘profiteerde’), getuigt van een groot vertrouwen in de Geest van de Eeuwige (Numeri 11:29). Die kan best vaardig worden over iedereen. De Messias Jezus staat in die traditie. Ook Hij weerhoudt medegenezers niet van hun heilzame werk (Marcus 9:39). Als kinderen tot Hem mogen komen, ja, centraal staan in de onderlinge band tussen Vader en Zoon (9:36-37), dan ook allen die boze geesten uitdrijven. Er worden veel werknemers gezocht in het Koninkrijk van God. Werp je daarvoor een barricade op? Gooi hem omver, hak hem af.

Voor Petrus is het duidelijk: er is voor Jezus geen alternatief. ‘Tot wie zou ik anders gaan?’ Maar deze wereld biedt wel alternatieven aan. In de eerste lezing is het de Baäl. In de tweede is het de gnostiek. In de derde lezing het jodendom. In al deze gevallen verlies je ‘iets’, namelijk de incarnatie. En daarmee ook onze deelname aan Gods eigen leven, het eeuwige leven. God en mens blijven dan welwillende vreemden voor elkaar.

Jezus keek met ogen van liefde naar mensen. Hij zag mensen anders, als nieuw. Folly Hemrica sprak met Fer van der Reijken, franciscaner overste in Den Bosch.