Met zijn doop begint Jezus’ missie; hierover zijn alle vier de Evangeliën het eens. Terwijl Marcus direct ter zake komt, trakteren Matteüs, Lucas en Johannes hun lezers eerst nog op een contextualiserende inleiding. Matteüs legt hierbij vooral de nadruk op Jezus’ genealogie, terwijl Lucas het belangrijk vindt de twee protagonisten die zijn eerste vier hoofdstukken bepalen – Johannes en Jezus – goed te introduceren. Johannes kiest in zijn inleiding met de midrasj op Genesis 1 ervoor om Jezus’ optreden direct in een kosmisch perspectief te plaatsen.

Nu ik dit schrijf, Palmzondag 2022, hebben we net het grootse en altijd weer indrukwekkende passieverhaal van Lucas in de kerk gehoord. De langste evangelielezing van het jaar. Vandaag, acht dagen na het feest van de geboorte van de Messias Jezus, horen we het kortste evangelie van het jaar: één vers, opnieuw naar Lucas’ beschrijving. Het Woord van de Heer hoeft niet lang te zijn om toch vol zeggingskracht te kunnen verkondigen. Zo wordt elk Nieuwjaar in deze wereldtijd getekend met de naam van een acht dagen oud kind.

Hoeveel mensen zouden er zijn die zich aangetrokken voelen tot de persoon van Jezus Christus, maar zonder dat ze de stap durven zetten om zijn leerling te worden? Het is iets waar enquêtes niets over zeggen. Iets dat zich aan de gebruikelijke indelingen onttrekt. Maar juist deze onzichtbare categorie komt vandaag aan de orde in de leerlingen van Johannes de Doper.

De samenstellers van het Oecumenisch Leesrooster hebben voor de vijf zondagen van Advent en Kerstmis 2022 gekozen voor een alternatief spoor van voormoeders van Jezus, en daarbij de chronologische volgorde van de eerste vier lezingen omgedraaid (vgl. Mat. 1,3.5.5.6). Voor de eerste Adventszondag staat daarom 2 Samuel 11,14-27, over David en Batseba, op het rooster. Daarin baart Batseba David wel een zoon, maar nog niet de in Matteüs 1,6 genoemde Salomo.

Schrikwekkend maar toch heilvol weerklinken de lezingen van zowel Habakuk als Lucas. Pest, koorts en een hele rits fenomenen die wel tot hongersnood moeten leiden, wegen niet op tegen de hoop op een God die te midden van die verschrikking komt om te redden (Habakuk). De zee als laatste rustplaats van mens en boom is geen bemoedigend beeld. Toch geldt ook daar dat het een hoopvol gegeven is als men het zet in het perspectief van het koningschap van God (Lucas).

Op 11 juni 2025 werd in het Sint-Baafshuis in Gent een bijzondere avond georganiseerd ter ere van het 600-jarig jubileum van De imitatie van Christus, het geestelijk meesterwerk van Thomas Kempis. De avond stond in het teken van de presentatie van een nieuwe vertaling van het werk door Frank De Roo, die twintig jaar werkte aan een weergave die zowel trouw is aan het Latijnse origineel als helder, poëtisch en toegankelijk is voor de hedendaagse lezer.

In Virtuoos leven neemt Ariaan Baan je mee in een meeslepend pleidooi voor zeven deugden die ons houvast bieden in een wereld die soms doorgedraaid lijkt. Hij geeft antwoord op vragen van veel mensen vandaag: hoe blijf je staande in deze hectiek? Hoe blijf je trouw aan God en je naasten? En hoe leef je oprecht en waarachtig, ook als de wereld ongenadig is?

Wat is onze plek, en wie zijn wij tot naaste? Een vraag die we onszelf kunnen stellen, maar ook een vraag voor geloofsgemeenschappen en kerken.

Erik Borgman (1957) is een invloedrijke Nederlandse theoloog en lekendominicaan, bekend om zijn scherpe analyses van geloof, cultuur en samenleving. Hij is emeritus hoogleraar Publieke Theologie aan Tilburg University en voormalig directeur van het Cobbenhagen Center.

In zijn omvangrijke oeuvre onderzoekt Borgman hoe het christelijk geloof kan bijdragen aan een rechtvaardige en hoopvolle samenleving. Zijn werk is beïnvloedt door de katholieke bevrijdingstheologie en richt zich op thema’s als solidariteit, gerechtigheid en de rol van religie in de publieke ruimte.