Migranten gaan een hun onbekende samenleving in. Ze worden als vreemden ervaren, ze hebben te maken met vooroordelen en afkeuring. Dat is onrechtvaardig en belemmert de integratie van de vreemdeling.
Migreren om een nieuw bestaan op te bouwen is een actueel thema in de samenleving. In de bijbel komt het al voor. De motieven lopen sterk uiteen. Lang niet altijd slaagt de migratie. Een ingrijpend voorbeeld met onverwachte wendingen is het verhaal van Naomi en Ruth.
Je komt niet hier vandaan. Je woont hier, in het beste geval ben je goed geïntegreerd, maar je afkomst zal je altijd kenmerken. Je leeft in een omgeving met, op z’n minst gedeeltelijk, andere normen en waarden. Soms word je met scheve ogen aangekeken; wat je doet, wordt in de gaten gehouden en in je nadeel uitgelegd. Jouw rechten verschillen van de rechten van volledige burgers en mensen die vanaf hun geboorte hier wonen. Je komt elders vandaan, je thuis is elders.
1 Petrus 2,1-10 zet het voorafgaande voort en beschrijft hoe de gemeente in de diaspora Godsvolk is. De perikoop bedient zich daarbij niet alleen van een elegant Grieks en een serie uitdagende beelden en concepten, maar ook van een manier van denken die diepgeworteld is in de traditie van Israël en daaruit tegelijkertijd elementen opdiept die ook hen die in de verstrooiing in Christus de toekomst van Gods volk zien, perspectief op hun identiteit, waarde en waardigheid geeft.
Het begon als een eenvoudige vraag: kunnen jullie een aantal weken een Armeens gezin huisvesten? Het liep uit op een maandenlang kerkasiel. De kerkelijke gemeente werd daardoor stevig beproefd op haar gastvrijheid. Een van de toenmalige bestuurders kijkt erop terug.
In een themanummer over herbergzaamheid of gastvrijheid verkennen we het thema natuurlijk eerst aan de hand van Bijbelse aanwijzingen. De herberg mag dan een voederbak geworden zijn, over gastvrijheid heeft de Bijbel zich duidelijk uitgesproken.
Herbergzaamheid mag dan onze opdracht zijn, onze christenplicht zo u wilt, het zal ook duidelijk zijn dat we nou eenmaal niet alles kunnen. Herbergzaamheid heeft in de praktijk dus grenzen. Maar hoe dan? En waar blijft die opdracht dan? Een tegenstrijdigheid, een paradox is hier aan de orde.
Klaas Touwen opent de nieuwe rubriek ‘De comfortzone uit’. Predikant in het buitenland worden vond hij niet zo’n grote stap. Behalve …
‘De bisschop geeft gelukkig geen leiding,’ zegt Rhoïnde Mijnals-Doth. Vorig jaar is ze gekozen tot bisschop voor de wereldwijde uniteit van de Evangelische Broedergemeente (EBG). Ze is ook betrokken bij een aantal andere organisaties. Een gesprek over ambt, migrantenkerken en een tentoonstelling.
