De themamiddag was allang geleden afgesproken, een werkgroepje had het enthousiast met een paar migrantenorganisaties voorbereid. Er was een spreker, muziek, eten … alle ingrediënten voor een geslaagde, verbindende middag.

Fotograaf Jaco Klamer reist met zijn camera graag de wereld rond en heeft daarbij speciaal oog voor mensen in moeilijke, uitzichtloze situaties. Hij hoorde en zag de machteloosheid en het diepe verdriet van Hassan, die alleen zijn zoontje Ali nog heeft. En ook zegt: ‘Ik probeer hem zo goed mogelijk op te voeden.Met hem wil ik in vrede leven.’

Je komt de dood in november op nagenoeg iedere straathoek tegen; of het nu met het griezelige Halloween is, of tijdens herdenkingen met Allerzielen en Eeuwigheidszondag. Best apart, want over het algemeen zijn we behoorlijk geneigd de dood ver van ons leven te houden. Is dat misschien niet zo goed idee?

Ik zie haar aarzelend ons inloophuis binnenlopen. Wanneer ze blijft staan, loopt een vrijwilliger naar haar toe en heet haar welkom. Ook nadat ze een kop thee heeft gekregen, blijft de aarzeling. Ze zegt niets en kijkt om zich heen. De vrijwilliger vraagt iets, ze geeft antwoord en hij kijkt naar mij.

Naar aanleiding van de Laatste Zondag van het kerkelijk jaar schrijft Piet de Jong dat steeds meer mensen hun geliefden in deze maand herdenken zonder kerk. Wat houdt hen thuis? Hoe doet men het wel?

Hoe beleven pluimveehouders hun geloof als er vogelgriep uitbreekt op hun bedrijf? Jan Sterrenburg interviewde een aantal boeren: God heeft het toegelaten.

Mineke Kroes werkt al 17 jaar als geestelijk verzorger in de psychiatrie. Ze begon in 2006 als geestelijk verzorger bij Parnassia, dat psychiatrische begeleiding biedt met zorginstellingen in de regio’s Haaglanden en Noord-Holland. Waaruit bestaat haar werk?

De schriftlezingen voor de viering van Allerheiligen waren al in zwang toen Paus Gregorius IV (ca. 840) 1 november invoerde als datum die voortaan overal in de kerk zou gelden voor dit toen al eeuwenoude feest. Door de eeuwen heen hebben ze bewezen een bron van troost en uitzicht te zijn voor de lijdende en strijdende kerk op aarde. Het rooster beveelt deze lezingen ook aan voor protestantse en lutherse gemeenten die op de laatste zondag van het kerkelijk jaar de overledenen gedenken.

Als we te maken krijgen met zorgen en verdriet, is het fijn om te merken dat anderen met ons meeleven. Andersom proberen we ook zelf anderen tot steun te zijn als zij het moeilijk hebben. Tegelijk vragen we ons af: wat kunnen we in die situaties zeggen of doen?