Een minibedje voor het kleinste koninkje dat ter wereld komt in een stal. Dat staat in scherp contrast met het maxibed van een reus. Deze reus wordt in de Bijbel verslagen! In deze bijzondere tekstkeus geeft Marc Van Den Bogaerde veel mee voor de kerst(nacht)viering.

Een tweede antwoord op de vraag ‘Wat is innerlijke genezing?’ luidt: een mens komt – door de Geest! – tot een ontmoeting met de levende en persoonlijke Heer Jezus Christus. Leanne Payne, een belangrijke vertegenwoordiger van de dienst van innerlijke genezing, leerde al op jonge leeftijd van haar moeder dat alleen een ‘werkelijke en aanwezige Jezus’ kan redden in situaties van levensnood. Andrew Purves (1946) onderstreept dit. Hij wordt niet moe om te midden van een overwegend liberale praktische theologie de centrale rol van de levende en (dus) handelende persoon van Jezus Christus te benadrukken.

‘Kunstmatige intelligentie op zijn best, is een beschrijving van de hemel,’ zegt Elon Musk tijdens een conferentie over dit onderwerp in september 2023.[1] Niemand hoeft meer te werken, iedereen heeft meer dan genoeg geld om rond te komen en elke ziekte kan worden genezen. Dit is slechts een van de vele voorbeelden waarin de afgelopen tijd technologie – en dan met name ‘kunstmatige intelligentie’ (meestal afgekort tot ‘AI’, van het Engelse Artificial Intelligence) – omkleed is met religieuze taal en metaforen.

Deze preekschets schrijft Rein Bos voor de kerstavond of de eerste kerstdag. Kerst is de kans je in verwondering, verstilde aandacht op het wereldwonder en goede nieuws van Jezus’ komst in de wereld te richten. Deze preekschets laat zien, hoe in de cultuur van keizers en dogma’s toen het tegengeluid klonk en nu nog steeds, in die van ‘X’ en Meta en dictators van nu: in de nacht.

In de binnensteden duiken de felgekleurde windjacks van politieke partijen op. Bij mooi weer kan er zelfs een landelijk kopstuk met een hoopvolle blik en een hand vol folders op je af stappen, bedelend om de gunst van je stem. Ze zullen je misschien ook nog wel uitleggen waarom die ánder toch zeker niet aan de knoppen van de samenleving moet dragen. Maar waarom willen we eigenlijk zo graag leiders? Een oude Bijbelse parabel werpt een frisse blik op de verkiezingen.

Het is een oude gewoonte dat een bisschop bij zijn aantreden een wapenspreuk kiest. Een bijkomende gewoonte is dat woorden van die spreuk zijn initialen weergeven. Na wat speurwerk – en het ophalen van ons Latijn – vonden we voor ondergetekende de spreuk Deus Justus et Salvans, naar Jesaja 45:21: ‘Buiten Mij is er geen god die rechtvaardig is en redt.’ Uitspraken als ‘Ik ben JHWH, buiten Mij is er geen god’ (45:5) hebben een kritische functie ten aanzien van goden en godsdienst. Dat is ook het verbindende thema van de lezingen van vandaag.

De tweede tempel moest op bevel van de Perzische koning Cyrus op de plaats worden gebouwd waar vóór de ballingschap de eerste tempel had gestaan. De tweede tempel zal waarschijnlijk zijn gegrondvest boven op de oude fundering die er nog lag (Ezra 3:10). Zo luidde immers het bevel: ‘De fundamenten moeten dezelfde blijven’ (6:3 –NBV). Beter is het dan ook niet te spreken van de bouw van de tweede tempel, maar van de herbouw van de eerste tempel.

Lieve Teugels vergelijkt de rollen die Elia in Rabbijnse literatuur krijgt toebedeeld en de manieren waarop in het Nieuwe Testament naar Elia verwezen wordt, zowel met het oog op Johannes als met het oog op Jezus.

De reeks verhalen in het eerste gedeelte van het boek Daniël eindigt met dat over Daniël in de leeuwenkuil (hoofdstuk 6). God laat zijn mensen die vastzitten in het dilemma van machtspositie en trouw aan Hem, niet in de steek. Als zij gekleineerd en met de dood bedreigd worden, redt Hij hen, zelfs al is het op het laatste moment.