Het kind in de kribbe, Jozef en Maria ernaast, de herders met een paar schaapjes en de wijzen in de verte: dat is waar de meesten van ons toch op de eerste plaats aan zullen denken met Kerst. Dat is het beeld dat ons rond deze tijd van het jaar in de kerk en op straat van alle kanten tegemoet komt. De meeste mensen, kerkelijk of niet, weten ook wel waar dat verhaal op uit zal lopen: het kruis en de opstanding.

Bij Jeremia 23,5-8 en Johannes 1,1-14 In de hoofdstukken 21,11-23,8 spreekt Jeremia zich uit over het koning- schap en de koningen. Hij begint met het vermelden van de taken van […]

Bij 1 Korintiërs 15,12-19 In deze lezing komt het tweede gedeelte van de vorige week begonnen lezing uit 1 Korintiërs 15 aan de orde. In de verzen 1-11 heeft Paulus […]

Bij Matteüs 22,34-46 Op maandag begint juf Fanny altijd met een kringgesprek. Dan moet je vertellen wat je gedaan hebt in het weekend. Of er wordt gepraat over iets ergs […]

Bij Leviticus 19,1-2.9-18, Psalm 146 en Marcus 12,28-34 Wat betekent het om tussen de veelheid aan mogelijke goden, juist JHWH als God te erkennen? Telkens opnieuw hebben joodse en christelijke […]

Bij Daniël 12,1-4 en Matteüs 24,14-35 Wanneer op deze zondag de ontslapen gemeenteleden bij name worden geroepen, dan kan een zekere pastorale visie zich nog weleens verlegen voelen bij deze […]

De hemelvaart is het scharnier tussen Lucas en Handelingen. Tegelijk met een beweging omhoog zien we een beweging omlaag: de opgang naar de hemel valt samen met de opdracht hier op aarde de Tora te doen in de Geest van Jezus. Hemelvaart en Pinksteren kun je dan ook niet los zien van elkaar.

Bij Hooglied 5,2-8 en 1 Johannes 5,1-6 De Hoogliedtekst begint en eindigt met ’ani, ‘ik’. Het in het Hebreeuws zelfstandige woord betekent een beklemtoond ‘ík’. Nog twee keer komt het […]

De context is niet onbelangrijk bij dit gedeelte uit Marcus. Na twee eerdere leergesprekken (12,13-17 en 12,18-27) horen we hier het derde leergesprek. De gesprekspartner is ditmaal een schriftgeleerde (Gr.: grammateus, 12,28). De leergesprekken volgen op de vraag naar Jezus’ bevoegdheid (Gr.: exousia, 11,28). Marcus’ versie van dit derde leergesprek is veel vriendelijker dan die van Matteüs (22,34-40). Bij Marcus gaat het niet, zoals bij Matteüs, om ‘beproeven’ (Gr.: peirazoo, 22,35), maar om waardering: ‘ziende, dat Hij hun goed had geantwoord’ (12,28, eigen vertaling). Die waardering is uiteindelijk wederzijds.