Een meditatie over de woorden van een zegen uit de Bijbel, die heel vaak klinken aan het einde van een kerkdienst of viering: de zegen van Aäron. De Heer zei […]

Bij Daniël 7,1-14 en Matteüs 26,(26-30)57-68 Blasfèmia is volgens de Griekse tekst de reden van Jezus’ veroordeling: godslastering. ‘Des doods schuldig is hij!’ (Mat. 26,66) De hogepriester heeft er een […]

De volgelingen van Franciscus van Assisi kozen ervoor om te leven zonder bezit. Ze voelden hun eigen tekorten en het lukte hen om juist daardoor de dingen op waarde te schatten. Zo leven leerde hen ook om waarde te zien in wat waardeloos lijkt.

In de Bijbel komen we overal herders en schapen tegen. Dat is niet verwonderlijk. In het Midden-Oosten van die tijd waren schapen en herders immers deel van het alledaagse leven. Wij daarentegen komen herders en hun schapen misschien in een openluchtmuseum tegen, of hier en daar op de heide, maar zeker niet elke dag en overal. Ook wereldwijd komen herders en schaapskuddes zoals de bijbelschrijvers die kenden, zeker niet overal voor.

Het verhaal over de hondjes die de kruimels opeten die van tafel vallen, is hier al vaker uitgelegd. Het gaat over het doortastende optreden van een Syro-Fenicische. Zij neemt geen genoegen met haar afwijzing door Jezus, blijft aandringen en bereikt daarmee dat haar dochter geneest. De tegenstelling tussen de vrouw en de man, de Griekse en de Jood, de kinderen en de hondjes wordt overstegen in deze ontmoeting, die genezing en leven bewerkstelligt.

Na de geboorte van een baby volgt vaak kraambezoek. In Lucas 2 lezen we hoe de herders als eersten hoorden over de geboorte van Jezus. Ze gingen meteen op weg, en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Een herder vertelt over zijn werk, en over die ene nacht waarin de engelen zongen.

Bij Sefanja 3,14-20 en Lucas 3,7-18 Er klinkt twee keer ‘goed nieuws’ (Luc. 3,18) op uit de lezingen voor deze derde zondag van de Advent. Maar waarom klinkt het evangelie […]

Twee totaal verschillende bijbelperikopen deze zondag. Een wetstekst uit de Tora en een gelijkenis van Jezus in de setting van een maaltijd. Toch passen deze perikopen goed bij elkaar, omdat de gelijkenis uit het Lucasevangelie een toepassing is van de wet uit Deuteronomium.

Weten waar je goed in bent, wat je wilt, wat je kunt. Weten waarom je soms ‘dichtklapt’ of waardoor je onredelijk reageert. Allemaal handig om te weten. Toch betekent zelfreflectie niet alles. Uiteindelijk hebben we de ander nodig. Om onszelf te vinden, en onszelf te geven.