Het verhaal over de hondjes die de kruimels opeten die van tafel vallen, is hier al vaker uitgelegd. Het gaat over het doortastende optreden van een Syro-Fenicische. Zij neemt geen genoegen met haar afwijzing door Jezus, blijft aandringen en bereikt daarmee dat haar dochter geneest. De tegenstelling tussen de vrouw en de man, de Griekse en de Jood, de kinderen en de hondjes wordt overstegen in deze ontmoeting, die genezing en leven bewerkstelligt.

Na de geboorte van een baby volgt vaak kraambezoek. In Lucas 2 lezen we hoe de herders als eersten hoorden over de geboorte van Jezus. Ze gingen meteen op weg, en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Een herder vertelt over zijn werk, en over die ene nacht waarin de engelen zongen.

Bij Sefanja 3,14-20 en Lucas 3,7-18 Er klinkt twee keer ‘goed nieuws’ (Luc. 3,18) op uit de lezingen voor deze derde zondag van de Advent. Maar waarom klinkt het evangelie […]

Twee totaal verschillende bijbelperikopen deze zondag. Een wetstekst uit de Tora en een gelijkenis van Jezus in de setting van een maaltijd. Toch passen deze perikopen goed bij elkaar, omdat de gelijkenis uit het Lucasevangelie een toepassing is van de wet uit Deuteronomium.

Weten waar je goed in bent, wat je wilt, wat je kunt. Weten waarom je soms ‘dichtklapt’ of waardoor je onredelijk reageert. Allemaal handig om te weten. Toch betekent zelfreflectie niet alles. Uiteindelijk hebben we de ander nodig. Om onszelf te vinden, en onszelf te geven.

Voor ziekenhuispatiënten kan schoonheid van groot belang zijn. De een ontleent troost en rust aan het luisteren naar muziek, de ander zit rechtop in bed om het jonge lentegroen buiten te kunnen zien.

In de lezing voor deze zondag gaat het over ‘goed zijn in een kwade wereld’. Gelovigen vertegenwoordigen een wereld van vrede en goedheid die in veel gevallen in sterk contrast staat met de dagelijkse realiteit. De auteur vraagt hun om in die ándere wereld thuis te zijn en zich in de harde werkelijkheid als ‘vreemdelingen en gastbewoners’ te beschouwen – maar er dan wel met volle, stralende inzet te zijn, als waardige ambassadeurs van een hemels vaderland.

De Ezechiëlperikoop is een harde aanklacht tegen machtsmisbruik. De troostende woorden van JHWH die op deze aanklacht volgen, zijn balsem voor de verdrukte ziel: ‘Ik zal zelf naar mijn schapen omzien en zelf voor ze zorgen’ (Ezechiël 34:11). De evangelist Johannes neemt deze woorden van Ezechiël op en wijst op Jezus als de goede Herder, in tegenstelling tot de slechte herders die er ook zijn. In een andere tijd en context blijken de oude woorden opnieuw betekenis te krijgen. Lukt dat in onze tijd en context ook?

Bij Matteüs 7,15-21 Goede en slechte vruchten Gesprek Zoek voor de beamer afbeeldingen van vruchtbomen waaraan de vruchten hangen. Vraag aan de kinderen of ze kunnen zien wat voor boom […]