Bij Jesaja 62,8-63,4 Toelichting: Ne’ezibah = Verlatene, Jesaja 62,12. Jonkvrouw Neeziba buigt zich voorover in het venster van de ronde toren van de hoge ridderburcht. Zo kan ze precies de […]

De Matteüslezing over Jezus’ roeping van zijn eerste leerlingen riep bij mij herinneringen op aan een preek, nu al weer zo’n vijftig jaar geleden, waarin het ging over ‘roeping’. Of die gebaseerd was op Matteüs 4,12-22 weet ik niet meer. Maar wel dat de predikant erin benadrukte dat je je altijd bewust moest zijn van je roeping. En die bestond uit leven in ontzag voor de Eeuwige en gehoor geven aan de richtlijnen zoals die in de bijbelverhalen te vinden waren. Deed je dat niet, dan was je verkeerd bezig.

Wanneer ben of word je ergens toe ‘geroepen’? En wat bedoelen we eigenlijk als we spreken van een ‘roeping’? Is het een bijzondere ervaring die slechts aan enkelen is voorbehouden? Of gebeurt het ook ‘gewoon’ in ons leven van alledag?

Om in een ambt werkzaam te kunnen zijn, geeft de kerkorde nauwkeurige regels. Over de roeping, de verkiezing, de bevestiging of het bezwaar, en de zittingsduur. Tegelijk, de praktijk is soms anders, weerbarstiger, dan de regels suggereren. Ook dan wijst de kerkorde een weg, soms zelfs naar buiten de eigen gemeente.

Reeds in het eerste hoofdstuk van Johannes, bij het optreden van zijn naamgenoot, zien we een tegenstelling tussen mensen van de tempel en de wegbereider van de Ene. Daarbij lezen we dat ‘de Joden’ uit Jeruzalem kwamen om poolshoogte te nemen. Het zijn mensen uit de tempel, priesters en levieten. Mensen van wie je mag verwachten dat ze hun zaakjes op hun duimpje kennen.

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. Deze keer, onderweg in de verhalen over Jezus’ rondgang door het joodse land, geeft ze haar commentaar bij een werk van Roger Wagner.

Het themanummer van april 2019 ging over het gebruik van de Bijbel in de gemeente. Hier gaan we ermee aan de slag via de methode ‘Dwelling in the Word’. Het is te gebruiken in een gespreksgroep, een groothuisbezoek of als begin van een kerkenraadsvergadering.

Wie is voor jou een voorbeeld als het om het goede leven gaat? Drie portretten. Bij de hand geleid De Amerikaanse monnik Thomas Merton schreef: ‘In veel opzichten is mijn […]

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. We hebben net Kerst gevierd, de engelen horen zingen en de herders bij de kribbe zien staan. Het Kind zal blijken óók een herder te zijn, een Goede Herder…