Dagelijks nieuws

Agnes (72 jaar) maakt zich zorgen over de toekomst. Ze is niet zo bezig met haar eigen toekomst, al hoopt ze nog lange tijd gezond te blijven. Ze vraagt zich vooral af of er ooit oplossingen komen voor de crisissen in de wereld en in ons land. ‘Er is zoveel nood, ver weg en dichtbij. Oorlogen, zoveel mensen op de vlucht, het klimaat, armoede en honger… Het lijkt wel alsof de problemen zich steeds verder opstapelen.’

Agnes vraagt zich af hoe de wereld er over vijf of tien jaar uit zal zien. En wat betekent dat voor de jongere generaties? Zelf heeft Agnes geen kinderen en kleinkinderen. Dat is een groot gemis in haar leven. Toch heeft ze wel veel contact met jongere mensen en kinderen. Na haar pensioen is ze via de bibliotheek ‘voorlees-oma’ geworden. Iedere week gaat ze bij twee gezinnen thuis één of meerdere kinderen voorlezen. Ze vindt het erg leuk en bouwt een band op met de kinderen en hun ouders. Verder is Agnes vrijwilliger bij de voedselbank. Daar wordt Agnes sterk geconfronteerd met de financiële nood van mensen. De vrijwilligers zijn van alle leeftijden, jong en oud. Het vrijwilligerswerk en de contacten doen Agnes goed, al is het soms ook vermoeiend. ‘

’s Avonds doe ik niet veel meer. Dan rust ik lekker uit op de bank, kopje thee en een mooi boek of handwerkje.’ Agnes kijkt weinig televisie. ‘In al die praatprogramma’s worden de problemen in de maatschappij en de wereld zo uitvergroot. Daar word ik somber van.’

Agnes slaat het acht-uur Journaal ook liever over. De beelden komen te sterk bij haar binnen. In plaats daarvan kijkt ze iedere dag naar het Jeugdjournaal. Agnes vindt het een mooi programma. ‘In het Jeugdjournaal vertellen ze ook wat er in de wereld gebeurt, maar daarnaast zijn er ook veel ‘goed-nieuws’ berichten: over geslaagde hulpacties, over kinderen en volwassenen die iets bijzonders hebben gedaan, over iets leuks of grappigs…’

In het programma geven kinderen hun mening over alles wat er dichtbij of ver weg gebeurt. Ook komen ze op originele manieren in actie om anderen te helpen. ‘Daar word ik blij en hoopvol van,’ zegt Agnes. ‘Deze verhalen helpen me om vertrouwen te houden. En ze stimuleren me om me voor de toekomst van alle kinderen te blijven inzetten.’