Geloof

‘Waarom huil je?’ vragen twee engelen aan Maria, als die zich naar het lege graf van Jezus buigt. Haar verdriet wordt gezien, naar haar vragen wordt geluisterd.

Fred van Iersel weet dat hij niet lang meer te leven heeft. De manier waarop bisschop Ignatius zijn eigen naderende dood beleeft, spreekt hem aan: vanuit het beeld van de graankorrel die moet sterven om vrucht te dragen. Sterven hoeft niet eenzaam te zijn en vruchteloos.

‘Je komt er sterker uit, let maar op.’ ‘Over een tijdje zie je waarom je dit moest meemaken.’ Herken je deze clichés, dan is de kans groot dat je intense levenservaringen opdeed.

De afgelopen weken was er veel media-aandacht voor een ‘revival’ op de universiteit van Asbury, Kentucky (VS). Het eerste bericht zag ik op facebook: Shane Claiborne, een maatschappijkritische evangelical postte een filmpje op Facebook waarin hij twee studenten van Asbury University interviewde. De studenten vertelden over hun ervaringen in de kapel van hun universiteit waar met hun medestudenten onophoudend gezongen en gebeden werd. In een sfeer van diepe vrede ervoeren zij een bijzondere aanwezigheid van God. In de dagen daarna vulden de timelines op social media zich met berichten over wat genoemd werd ‘de Asbury revival’.

Op speelse wijze becommentarieerde emeritus predikant Henk Kroese een gedicht van Huub Oosterhuis. Het is geen recensie; geen op waarde schatting; geen oordeel. Wel is het een reflectie op de diepste drijfveer van de mens: om gekend te willen worden, en om er te zijn.

Wat begon als een aardige hobby is uitgegroeid tot een eigen atelier en werken-in opdracht. We brengen het onder de aandacht vanwege het kerkelijke en pastorale aspect van deze bijbelse kunst. Misschien ter inspiratie…?

In deze rubriek komen (chassidisch) joodse parabels en wijsheden, sprookjes en legenden aan de orde die vaak bijzondere levenslessen bevatten. Goochem is een leenwoord uit het Jiddisch: slim, geslepen. Verwant aan de Hebreeuwse woorden chacham (wijs mens) en chochmah (wijsheid).

Het zal vast te maken hebben gehad met mijn gevoel van veiligheid thuis dat ik als kind nooit bang was als het buiten stormde. Sterker nog, ik vond het juist spannend; zeker als het dan ook nog eens onweerde, die disco van de Heer. Naarmate ik ouder werd, kon ik me steeds meer voorstellen bij de gevaren van een storm, zoals omvallende bomen (wat dóén die dingen dan ook in de stad), wegwaaiende dakpannen en rukwinden in het algemeen.

Uit de gebrokenheid Dit artikel is een gratis introductie op het themanummer van Open Deur over Uit de gebrokenheid (2023, nr. 3). Onderaan het artikel vind je de andere bijdragen […]