Geloof

Wie zou niet levensecht willen geloven in deze postchristelijke tijd? Iedereen toch? Zeker christenen. Maar hoe zit het dan met de geloofsbeleving, met name tussen de gelovige en God? De auteur, inmiddels emeritus hoogleraar praktische theologie, verwoordt in dit boek zowel zijn verbazing als zijn verlangen. Verbazing en verlangen. Een soort heimwee klinkt mee. Permanent zoekt hij de nuance, steeds blijft hij  met twee woorden spreken.

Hoe doen ze het toch, die theologen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Tim Thijs Ketting en horen we de drijfveer achter zijn woordendrift.

Om te geloven, heb je alle generaties nodig. En dat begint al met de allerjongsten. Want een baby is wie die is, helemaal zichzelf. En helemaal als God. Want ook Die is Wie Die is. Helemaal zichzelf. Wil je iets van God ervaren, kijk dan naar een pasgeboren kind.

Hoe zit het met jongeren en geloof? Gen Z lijkt meer interesse te hebben in religie, klopt aan bij kerken en staat open voor zingevingsvragen. De mentale gezondheid van jongeren gaat achteruit door prestatiedruk, sociale media, oorlogsdreiging, klimaatcrisis en woningnood. Stevige uitspraken. Maar wat is het perspectief van de jongeren zelf? Hoe ervaren zij de aan hen toegeschreven ‘zoektocht naar zin’? Nathan en Rozamaryn, de Jonge Theologen der Nederlanden, schrijven elke maand een column over wat hun eigen generatie beweegt. Deze maand de column van Rozamaryn over ‘Tijdelijkheid’.

‘Wie heeft jou geïnspireerd op jouw geloofsweg?’ Op deze vraag antwoorden mensen, is mijn ervaring, heel vaak: mijn opa of oma, die gelovig leefden en voor mij hebben gebeden. Ook als ouders andere wegen gingen, wisten kleinkinderen: opa en oma zijn gelovig en bidden. Ze zijn met hun leven een voorbeeld, een levende herinnering aan wie God zou kunnen zijn.

Door gezondheidsproblemen was Frank van de Winkel maanden van de kaart. Toch wist hij zich mentaal goed door de ziektekperiode heen te slaan, dankzij verschillende ‘zingevers’: God, Maria, klassieke muziek en de schrijver Haruki Murakami. Maar welke ‘zingever’ stond nou eigenlijk op één, vraagt Frank zich in deze persoonlijke reflectie af. Bestaat er zoiets als een ‘zingevershiërarchie’ en moet God altijd bovenaan staan?   

C.S. Lewis veroverde vele kinderharten met De kronieken van Narnia. Onlangs verscheen een nieuwe uitgave van deze zevendelige boekenserie. Genoeg reden om ons weer te wentelen in dit fantasierijke universum dat soms onverwachte raakvlakken vertoont met onze eigen unieke aardbol. Historicus Wouter Hofland las alle zeven boeken opnieuw en illustreert hoe de wereld van Narnia wordt gedreven door goddelijke regelgeving, elfenethiek en het oeroude verlangen naar ‘de plek waar alle schoonheid vandaan komt’.

Uit de doeken Als we iets uit de doeken doen, gaan we er eens goed voor zitten. Met geuren, kleuren en levendige handgebaren zetten we ons verhaal kracht bij. Ieder […]

Er verscheen opnieuw een mooi vormgegeven, doordacht en praktisch boek van de hand van de inmiddels bekende Jezuïet en internetpastor Nikolaas Sintobin (verbonden aan de Krijtberg in Amsterdam). Geïnspireerd door de Ignatiaanse spiritualiteit schreef hij intussen meerdere boeken, waarin hij wegen wijst om mensen in de drukte van het leven te helpen stil te worden tot God. Deze priester is ervan overtuigd, mede uit eigen ervaring, dat het mogelijk is om zó te bidden bij een open bijbel dat het leidt tot ontmoeting met de eeuwige God zelf. Je kunt die weliswaar niet organiseren, maar je kunt wel een weg gaan, die leidt tot grotere openheid en meer ontvankelijkheid. De ontmoeting zelf, het spreken van God tot ons hart, blijft een ‘verrassend godsgeschenk’.