Piet de Jong waarschuwt voor het zwijgen van de kerken bij het uitroepen van een ‘asielcrisis’. Want wat betekent dit voor de mensen met wie we in Nederland samenwonen? En voor de kerk zelf?
Als theoloog was Lieuwe van Kampen een breed inzetbaar man, schrijft Eep Talstra, actief aan de universiteit maar later ook in het voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs (vmbo), actief in de wereld van het bijbelvertalen én als docent godsdienst en maatschappijleer. Hij overleed, 69 jaar oud, op 28 maart 2024.
Kan anders denken over God goed zijn voor de aarde? Arine Benschop vindt bij theologe Sallie McFague de oproep om ons God zó voor te stellen dat zorg voor de aarde en eerbied voor alle aardse wezens vanzelfsprekend worden.
De mens heeft in Genesis de opdracht gekregen om de aarde te bevolken. Zouden daar ook gebieden buiten onze planeet bij kunnen horen? Waarom wel, of niet? Zulke vragen stelt Maaike Harmsen naar aanleiding van ontwikkelingen in technologie en kennis van het heelal.
Aandacht voor duurzaamheid en voor rechtvaardigheid gaan vaak samen in Afrika. Daimon Mkandawire beschrijft de diversiteit aan ecosystemen van dit werelddeel en de verschillende verhouding van Afrikaanse culturen tot de aarde. Hij pleit onder andere voor een terugkeer naar oorspronkelijke landbouwmethoden met respect voor de grond waarop we leven.
Wat kan een vrij onbekende theoloog als Melchior Leydekker (1642–1721) de gelovige van nu leren over het heil in Christus? Henrian de Mots waardeert Leydekkers visie op het Oude Testament.
Als we Paulus volgen, bestaat er een tegenstelling tussen onze aardse begeerte en het verlangen van de Geest. Judith Bouma zoekt naar de verhouding tussen onze ‘aard’ en onze roeping.
Als je geschoold bent in de taal van de Bijbel zou je er bijna overheen lezen, maar wát een statement wordt er gemaakt in de perikopen van deze zondag! Aan de hand van zeer herkenbare voorbeelden wordt het perspectief duidelijk gemaakt waarmee God naar ons menselijke handelen kijkt.
De teksten van vandaag bevatten op het eerste gezicht meer wij-zij-denken dan mij lief is. De Jezus die Johannes ons overlevert, schept met zijn woorden een onsympathieke afstand tussen zichzelf en zijn hoorders. Hij kwalificeert de mensen die Hij toespreekt uiterst negatief, zonder perspectief op verandering aan te bieden: ‘Jullie zullen in je zonde sterven’ (Johannes 8:21). Vervolgens onderstreept Hij de tegenstelling tussen degenen die wel en niet in Hem geloven. Ook in het briefje 2 Johannes speelt dat contrast op een manier die ik niet als vruchtbaar kan ervaren. Wat is hier aan de hand?
