We kennen allemaal het verhaal van de Emmaüsgangers uit Lucas 24. Maar heeft u het wel eens gelezen als het grondpatroon, hét voorbeeld van een goed pastoraal gesprek? Ter inleiding op de volgende ‘moeilijke vragen’ daarom eerst dit verhaal.
In mijn respons houd ik de volgorde aan waarin de collega’s op 2 februari hun reactie hebben gegeven op mijn boek over bijbelwetenschap en theologie. De drie bijdragen bestrijken het brede palet aan theologische thema’s dat ook in dat boek aan de orde komt: van taal naar tekst en tekstgeschiedenis, vandaar naar godsdienstgeschiedenis, theologie en geloof.
Een handreiking met vragen: wat betekenen stilte en verstilling voor jou? Met teksten van Dorothee Sölle en Dag Hammarskjöld.
In deze bijdrage schrijft Wim Weren over Rachel, die huilt om haar eigen kinderen. Zij wordt later in het bijbelse verhaal nog tweemaal benoemd in de context van rouw. Wat betekenen haar rouw en haar rol?
Miskend in zijn eigen stad, verlamd door de reacties in het dorp waar Hij is opgegroeid, trekt Jezus verder. Hij roept de kerngroep van twaalf vrienden bij zich en zendt hen uit en geeft hun macht over onreine geesten. Uitgerust met een staf en een paar sandalen worden ze eropuit gestuurd om het goede nieuws te brengen.
Als ik zou horen dat mijn kinderen in de ban raken van iemand die spreekt zoals Jezus spreekt in Johannes 5, zou ik er veel aan doen om ze bij die persoon uit de buurt te houden. Zoveel pretentie over zichzelf, zoveel oordeel over de mensen die moeite met Hem hebben. Je moet helemaal voor Hem kiezen, want Hij biedt je toegang tot God en tot eeuwig leven. In het echte leven anno 2021 noemen we zo iemand sektarisch en gevaarlijk.
Dure auto’s, succesvolle outfits, gelikte livestreams – wie een kerk bezoekt, merkt lang niet altijd dat God vooral oog voor de armen heeft. Toch is dat wat de Bijbel betreft een cruciaal aspect van het evangelie. Sterker nog: sommige Bijbelteksten stellen dat God de armen uitverkoren heeft. Tegenover een almaar populairder welvaartsevangelie zet Pieter Dirk Dekker in zijn boek De hemel te rijk de vraag: wat betekent het om rijk te zijn, als God de armen uitverkoren heeft?
In hoeverre is het gewenst om als prediker authentiek te zijn en je kwetsbaar op te stellen? Een vraag die past bij de tijd waarin we leven. Authenticiteit, echtheid en doorleefdheid worden tegenwoordig belangrijker gevonden dan vroeger. Je moet ook iets van jezelf kunnen en willen geven. Mieke van der Linden neemt de lezer mee in de rol van de prediker in de geschiedenis en het heden.
Ga, om te verstillen, de natuur in en voer een goed gesprek met God. Dat advies geeft Rebbe Nachman van Breslov. Het jodendom kent geen kluizenaars, maar raadt wel aan […]
