‘En Hij ging daar weg’ (6:1). Je wordt doodmoe van dit Evangelie! Wat een vaart, wat een beweging. Hij ging daarvandaan – ja, vanwaar is dat nu weer en waar gaat Hij heen? Eromheen lezen levert op dat Hij bij Jaïrus vandaan kwam, de overste van de synagoge. Dé synagoge? Welke? Waar? Hij begon in Dekapolis te verkondigen (5:20). Dat is een Romeinse provincie, oostelijk van de Jordaan en zuidelijk van het meer van Galilea. Waar die synagoge gestaan heeft, is niet duidelijk.

De perikoop begint heel onschuldig met een verslag van hoe Jezus naar Jeruzalem komt en een chronisch zieke geneest. Pas in Johannes 5:9b komt Johannes met de clou: het was die dag sabbat.

In dit artikel van Piet van Midden wordt exegetisch en theologisch gekeken naar een antwoord op de vraag: ‘Komt Israël op de één of andere manier nog in de zondagse liturgie voor en hoe?’ De tekst die centraal staat is Genesis 12:1-3, met daarin de woorden ‘Wees een zegen’.

Hoe te preken op Israëlzondag in 2024? Bert Aalbers reikt in dit artikel overwegingen en ideeën aan. Zo hoopt hij een bijdrage te leveren aan het denkproces van de lezers.

In The Book of Privy Counseling beschrijft een anonieme monnik uit de 14e eeuw wat de mens moet doen om van meditatie naar contemplatie te gaan. Hij begeleidt de lezer naar ‘de hoogste liefde’. ‘Verlies jezelf, zodat je God kunt vinden.’

Door Brouns-Wewerinke analyseert in deze bijdrage het verhaal over Lazarus, zoals in Johannes 11 beschreven. Wat doen Jezus zijn tranen in de passage? Hoe speelt het verhaal in op het offer dat Jezus bracht?

‘Dan zal ik leven.’ Woorden ontleend aan het gelijknamige lied van
Huub Oosterhuis, een lied van de opstanding. De tekst van Marcus
lijkt wel een prelude op de opstanding. Klanken en melodielijnen
worden al zichtbaar. Vertrouwen en redding klinken helder op, keren
weer terug en bepalen samen de grondtoon: ‘Dan zal ik leven.’

Johannes 4:43-52 volgt op de ontmoeting tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de bron van Jakob. Tegelijkertijd sluit deze perikoop aan bij een eerder wonderverhaal uit dit Evangelie: het wijnwonder van Kana (2:1-12). Ook suggereert het verhaal een ontwikkeling: van geloof op grond van de tekenen van Jezus (4:48) naar geloof op grond van zijn woord (4:50). Toch blijkt de redding van de dood en het in leven houden van het kind van de ‘dienaar van de koning’, die Jezus hier aanspreekt, ook een teken.

Mensen denken verschillend over wat veranderen betekent. Dit geldt persoonlijk, als we bijvoorbeeld overwegen te verhuizen, maar evenzeer op het werk en in de kerk. Als verandering noodzakelijk is, zoals soms ook in een kerk of geloofsgemeenschap, komt de kerkenraad voor de vraag te staan hoe de verandering kan worden aangepakt.