Over een andere boeg
Na de opstanding van Jezus worden de leerlingen verrast door een wonderlijke visvangst. Met nieuwe moed kunnen ze verder, de wereld in. Wat is de betekenis van de volle netten? Hoe vist de Kerk in onze tijd?
Na de opstanding van Jezus worden de leerlingen verrast door een wonderlijke visvangst. Met nieuwe moed kunnen ze verder, de wereld in. Wat is de betekenis van de volle netten? Hoe vist de Kerk in onze tijd?
Als we duiken of snorkelen, zijn we even bij ze te gast. Maar niet voor lang, want het blijft hun wereld, onder water. Vissen: we observeren ze, vangen ze, eten ze. En we lezen over ze, misschien omdat we iets willen grijpen van die wonderlijke wereld.
Het bijbelboek Jona leest als een novelle. Een profeet die zijn roeping ontvlucht, scheepslieden die geen andere oplossing zien dan hem overboord te gooien en een grote vis die hem opslokt en drie dagen later uitspuwt op het strand.
We vroegen drie mensen naar ‘hun vis’: een marktkoopman voor wie het verkopen van vis zijn inkomen betekent, een hobbyvisser die tot rust komt aan het water, en een geestelijk verzorger.
Alleen de verstilde geest kan ontvankelijk worden voor de stille, heilige Stem. Een inleiding over ‘verstilling en innerlijke stilte, door de eeuwen heen’.
Een rubriek met prangende vragen en accurate antwoorden, dat is Lieve Toos. Heeft u ook een pijnlijke of een prangende vraag waar u graag een accuraat en adequaat antwoord op krijgt? Stuur het naar de redactie van Woord & Dienst ([email protected]).
Wat doen kerken als er in hun plaats een tv-evenement als The Passion neerstrijkt? Geeske Donze kijkt terug op een al met al inspirerende tijd.
Is het zionisme inderdaad een gewelddadige ideologie, een utopie die tot uitsluiting leidt? Marja van den Beld reageert op Theo Brand, de Blikvanger in het februarinummer van Woord & Dienst (jrg. 73, nr. 2).
Overal in het land verschijnen tekoopborden in de voortuin van kerken. Het beheer van een (historisch) gebouw is krimpende gemeenten steeds vaker te veel. Hoe kunnen ze kerken behouden en misschien tegelijkertijd de omgeving tot zegen zijn? Maarten Atsma verkent de mogelijkheden.