Deze bundel bevat een reeks voordrachten die in 2017 gehouden werden in Göttingen. Thema vormde daar het Bildungskonzept bij Cicero: de opvattingen van de bekende Romeinse staatsman over intellectuele ontwikkeling, met bijzondere aandacht voor de interactie met levensbeschouwing. Het nog lang als regiotaal beschouwde Latijn was in de tijd van Cicero bezig zich te emanciperen ten opzichte van het Grieks. Kuhlmann meent dat bewondering bij Romeinse prozaschrijvers gepaard ging met een zekere nuchterheid jegens

Eekelen en Bouw. In de samenvattende weergave van de inhoud van dit boek wordt met nadruk besproken welke specifieke rol water inneemt in het ‘Building with Nature’-proces. Daarnaast wordt in deze bijdrage ingegaan op de rol van religie en religieuze gemeenschappen in dit concept: welke toegevoegde waarde levert dat op en hoe kunnen religieuze gemeenschappen het beste worden betrokken bij dit proces?

Samuel Lee werd in november 2019 uitgeroepen tot Theoloog des Vaderlands. In zijn boek toont hij dat migratie van alle tijden is. Voor hem is de relatie tussen migratie in de Bijbel en de migranten in de Bijlmer flagrant. Velen van hebben een lange reis – al dan niet gedwongen – afgelegd voordat zij daar kwamen te wonen. Lee slaagt erin om de rol van de christen-migrant in Nederland positief te belichten.

Een belangrijk criterium voor wat een goed boek genoemd mag worden, is voor mij dat ik zin krijg om nieuwe preekstof aan te boren. Zo werd ik door de bijbelstudie van Paul Schenderling over ‘Vluchtroutes uit de crisis’ aangespoord om de hoofdstukken rond Jesaja 30 te lezen. Voor Eenvoudig leven van Sam Janse geldt hetzelfde.

Verrassend was voor mij deze pennenvrucht van de Christelijk Gereformeerde emeritus hoogleraar Hofman. Je mag het gerust zijn tweede proefschrift noemen. Een persoonlijke gedreven zoektocht die zich gaandeweg verbreedt en verdiept.

Deze driedelige christologie van Heinrich Assel, hoogleraar in Greifswald, biedt een zeer actualiserende visie op christologie. Actualiserend noem ik dit concept, omdat de auteur inzet bij het gebruik van de naam Jezus Christus in hedendaagse praktijken. Die naam is het die valt binnen verschillende contexten, bijvoorbeeld binnen de kerkdienst, maar ook, meer verhuld, waar mensen pogen tot verzoening te komen.

Koert Koster heeft een prachtig boek geschreven over het Bijbelboek Prediker. Hij plaatst dat midden in de tijd. Wie over Prediker mediteert ontdekt dat onze tijd niet uniek is. Alles is meer van hetzelfde. Toch zijn er soms tijden die meer op elkaar lijken dan andere. In een tijd van secularisatie, waarin God ver weg lijkt en waar mensen de zin van het leven door de vingers glipt, heeft Prediker bijzondere betekenis.

Het was voor mij een feest van herinnering en herkenning om deze biografie over prof. dr. C. Graafland (1928-2004) te lezen. Toen ik in 1973 begon aan de studie theologie in Utrecht startte Graafland met het geven van zijn colleges in volle collegezalen. Hij was de docent die op mij de meeste indruk maakte. Ik proefde zijn liefde voor het Woord van God en onze gereformeerde traditie.

Van 2014 tot 2020 vond aan de Universiteit Utrecht en Tilburg University een onderzoeksproject plaats dat deze kwestie vanuit een originele invalshoek benaderde: door te kijken naar parabels in zowel de vroeg-christelijke als de vroeg-joodse traditie. Dit project, Parables and the Partings of the Ways, stond onder leiding van Eric Ottenheijm, judaïcus en bijbelwetenschapper aan de Universiteit Utrecht. Het recente boek ‘Parabels: Onderricht van Jezus en de Rabbijnen’ komt voort uit dit project en geeft een breed publiek toegang tot – een deel van – de resultaten.