“Wij zijn een open kerk….” Het is één van de meest voorkomende openingszinnen op kerkelijke websites en in vacatureteksten voor het zoeken van een nieuwe predikant. Dit is hoe de meeste kerken zichzelf willen zien of op z’n minst willen presenteren. De hamvraag is: hoe open zijn we echt? Die zullen anderen voor ons het beste kunnen beantwoorden…

Hoe is de rol van de vrouw in de kerken? Eind vorige eeuw begon er een vrouwvriendelijke wind door het christendom te waaien, waardoor de stem van vrouwen meer gehoord werd. In het boek Tot spreken heb je mij gehoord gaat Tanja van Leeuwen in gesprek met vrouwen over hun geloofsbeleving in de jaren tachtig en negentig. Kitty Bouwman las het boek en stelt: ‘het laat een geschiedenis van hoop en onmacht zien’.

In de afgelopen maanden waren er regelmatig berichten over een dreigende scheuring in de Christelijk Gereformeerde Kerk. De broeders op Urk zijn tegen vrouwen in het ambt en willen niet langer samenwerken met de broeders in Zwolle, bij wie vrouwen ambtsdrager kunnen worden. Hoe om te gaan met dergelijke diepgaande verschillen? Aan de hand van Handelingen 15 pleit Bert Aalbers voor het belang van eenheid in pluriformiteit.   

De Kerkorde schrijft voor dat de kerkenraad jaargesprekken voert met de predikant of kerkelijk werker. Dat is goed en waardevol voor wie in en met de gemeente werkt. Maar hoe doe je dat? Hoe voer je een goed gesprek? Hoe bereid je je voor en wat gebeurt er daarna? Zulke vragen komen in dit artikel heel praktisch aan de orde.

Elke ambtsdrager kan gevraagd worden lid te worden van de generale synode. Dan kom je in een vreemde maar boeiende wereld terecht. In dit hoofdstuk gaat het daarover, vooral vanuit het perspectief van de leden van de synode: waar krijg je dan mee te maken?

Net als voor ouderlingen en diakenen geldt dat iemand pas in het predikantsambt staat, wanneer hij of zij door een ambtelijke vergadering geroepen is en bevestigd is. Maar waar voor ouderlingen en diakenen alleen de eis geldt dat zij belijdend lid zijn van de kerk, gelden voor de toelating tot het ambt van predikant extra eisen.

Het werk van de kerkelijk werker heeft in de kerkorde van 2004 een eigen plaats gekregen door het te omschrijven als een dienst, die in samenwerking met de ambtsdragers wordt uitgeoefend tot vervulling van de roeping van kerk en gemeente (art. V-6). Net als de ambten zijn deze diensten opgenomen in het openbare ambt van Woord en sacrament (art. V-1). Deze bijzondere positie kreeg vorm als ‘bediening’ (zie § 7.3). In 2012 heeft de synode besloten dat kerkelijk werkers ook in het ambt kunnen worden bevestigd, ja zelfs dat dat de voorkeur verdient. Het werk van de kerkelijk werker is sindsdien voluit ambtelijk werk.

De procedure voor de verkiezing en beroeping van een gemeentepredikant wordt beschreven in ord. 3-3,4. De Gids voor het beroepingswerk geeft daarbij goede praktische richtlijnen.

Intussen is wel duidelijk geworden dat de gemeente niet zonder het ambt kan. Ambtsdragers, kerkenraad en gemeente zijn op elkaar betrokken. De verkiezing van de ambtsdragers is dan ook in de regel een zaak van de gemeente. Dat geldt zowel de verkiezing van de predikant als die van ouderlingen en diakenen (ord. 3-1).