Gertjan Schutte, auteur van Kunst D.V., schrijft een artikel over kunst en (neo)calvinisme.

‘Wat is de impact van kunstmatige intelligentie die steeds beter, teksten, afbeeldingen en video’s kan maken? Hoe wordt de creativiteit van de mens geraakt door de generativiteit van AI? Of moeten we eigenlijk al spreken van ‘de creativiteit van AI?’ In dit artikel vliegt Jack Esselink de creativiteit van AI aan vanuit filosofie en theologie.’

‘Kunstmatige intelligentie op zijn best, is een beschrijving van de hemel,’ zegt Elon Musk tijdens een conferentie over dit onderwerp in september 2023.[1] Niemand hoeft meer te werken, iedereen heeft meer dan genoeg geld om rond te komen en elke ziekte kan worden genezen. Dit is slechts een van de vele voorbeelden waarin de afgelopen tijd technologie – en dan met name ‘kunstmatige intelligentie’ (meestal afgekort tot ‘AI’, van het Engelse Artificial Intelligence) – omkleed is met religieuze taal en metaforen.

In het verlangen om één te worden met God, om God volledig te beminnen en volledig door God bemind te worden, kan een ‘oerwoede’ ontstaan. Mystici hebben ervaren dat God hen rechtstreeks aanraakt. Het verlangen blijft, maar ook komt er een vrede: de vrede die alle verstand te boven gaat. Er rest nog één grens: die van het lichaam.

We hebben de neiging om te tellen in de kerk. Tellen is fijn: je hebt een objectief resultaat en je kunt vergelijken. Scoor ik meer dan een ander? Was het vroeger beter of slechter? Beleidsmakers zijn vaak dol op tellen. Kwantitatieve gegevens maken evalueren ogenschijnlijk eenvoudig en het is ook makkelijk om inkomsten en uitgaven verantwoord op elkaar af te stellen. Heel begrijpelijk dus, maar het gaat mis als kwaliteit op de tweede plaats wordt gezet en zelfs uit het zicht raakt.

We hoeven maar een krant open te slaan of te surfen op het internet, en de verhalen over politici, celebrities, geloofsgroepen en volkeren komen ons tegemoet. Ook op lokaal niveau, in gemeentes of verenigingen is het bon ton om allerlei meningen over anderen te verkondigen. Meestal onder het mom van de vrije meningsuiting — want daar hebben we toch recht op? En die meningen zijn niet zelden ongezouten.

Op een mooie nazomer-dag bezoek ik Alie van de Wolfshaar, die samen met haar echtgenoot een sfeervol huis bewoont aan de rand van Amersfoort. Bij aankomst treft mij de tuin. […]

‘De Heer zag dat alle mensen op aarde slecht waren: alles wat ze uitdachten was steeds even slecht.’ (Genesis 6:5)  Gaat dat over de oertijd of over onze dagen? Wat was […]

Ouderlingenblad wordt allang niet meer alleen door ouderlingen gelezen. Vandaar ook de ondertitel en de accolades: ‘Ouderlingen{blad} voor pastoraat en gemeenteopbouw.’ Hoe raakt de verschuiving van de doelgroep van dit tijdschrift – van ‘ouderling’ naar ‘iedereen in de kerk die een taak heeft’ – aan de visie op het ambt? Ik doe een poging.